Christmas-A-Go-Go

Hoewel ik nog druk aan het dichten ben voor het Sinterklaasfeest aankomend weekend, hebben we Christmas-A-Go-Go al weer uit de kast gehaald. Een maand lang de beste kerstliedjes die je de kerstdagen door gaan helpen. Mits je je schoonmoeder natuurlijk zo ver krijgt dat Sky Radio eindelijk af mag...

Carla & Woody

Ik ben een groot liefhebber van de films van Woody Allen. Zelfs zijn wat minder geslaagde projecten bevatten immers altijd nog dialogen om van te smullen en bovendien altijd voldoende mooie vrouwen. In zijn laatste (overigens niet tot de hoogtepunten uit Allens oeuvre behorende) film Whatever Works is dat de lolitaeske Evan Rachel Wood, maar voor zijn volgende film heeft hij een dame van geheel ander allooi weten te strikken. Niemand minder dan mademoiselle Sarkozy, better known as Carla Bruni, zal een rol gaan spelen en als Allen verstandig is, speelt hij zelf weer de oude snoeperd die met het jonge meisje aan de haal gaat!

Carla Bruni - La Jeunesse (Comme Si De Rien N'était)

Kitty, Daisy & Lewis

Dit weekend liet de Sint de plaat van Kitty, Daisy & Lewis achter in mijn schoen. Heerlijk verslavende Rock & Roll waarbij je zelf ook wel een vetkuif zou willen hebben. De broer en zusjes Durham hebben de muziek uit de jaren vijftig overduidelijk met de paplepel ingegoten gekregen!

Kitty, Daisy & Lewis - Honolulu Rock-A-Roll-A (Kitty, Daisy & Lewis)

God Help The Boy

Ik ben er nog nooit geweest, maar twijfel eigenlijk elk jaar of ik er dát jaar misschien wél naartoe moet. Dit jaar zag ik veel te laat dat Crossing Border deze keer een act had weten te strikken die me zeker naar Den Haag had weten te krijgen. En nee dat zijn dus niet The Decemberists die op zaterdag hun album The Hazards Of Love (wat op z'n zachtst gezegd niet mijn favoriete Decemberists plaat is) integraal zullen vertolken. Het gaat mij om de vrijdagavond, wanneer Stuart Murdoch en zijn meisjes als God Help The Girl op de rol staan. Het album was al heerlijk, maar nu zijn er op de EP Stills vijf liedjes uitgebracht die niet op het album pasten, maar toch mooi genoeg zijn dat ze door een ieder moeten kunnen worden bewonderd. De optredens van het gezelschap zijn schaars en Crossing Border heeft het exclusieve en dus enige Nederlandse optreden weten te strikken. Maar het festival is dus, tot mijn verdriet, uitverkocht. En als surrogaat de cd draaien zal ook al niet gaan lukken, aangezien het album niet op de juiste plek in mijn platenkast staat. Het systematisch doorlopen van mijn platencollectie heeft tot op heden geen succes opgeleverd. Dubbel ongeluk dus deze week. Wellicht kan God deze jongen nog aan een kaartje helpen.

Een voorproefje van hoe het dit weekend in Den Haag live zou kunnen gaan klinken, kan je bekijken in de 4Play documentaire van Channel 4: We Play A Show (deel 1 en deel 2)

God Help The Girl - I'm In Love With The City (Stills)

Regenjas

And the raincoat that you wore,
When it rained today

I think it only made it rain more...

The Decemberists - Raincoat Song (Always The Bridesmaid)

Tom Waits

Tom Waits wordt dit jaar zestig jaar oud, maar is duidelijk nog niet aan zijn pensioen toe. Volgende maand verschijnt er zowel weer een nieuwe film als een nieuw album van de eigenzinnige muzikant. Zijn bijdrage aan de film The Imaginarium of Doctor Parnassus van Terry Gilliam is slechts beperkt tot een bijrol, maar op de 24 november te verschijnen nieuwe liveplaat genaamd Glitter and Doom Live speelt Waits natuurlijk de hoofdrol. Als voorproefje geeft Waits alvast 8 nummers van die plaat gratis weg via zijn website:

Tom Waits - Goin' Out West (Glitter and Doom Live)

Benjamin Biolay

Twee weken terug zat ik met het hele gezin een weekje in Zeeuws Vlaanderen. De nabijheid van leuke Belgische steden als Brugge en Gent zorgde er voor dat we het grootste gedeelte van de week (slapen niet meegeteld) bij onze zuiderburen doorbrachten. Dat gaf ook meteen weer een impuls aan mijn koopdrift van Franstalige muziek. Want waar het hier in Nederland nog niet meevalt om voor een redelijke prijs Lieve Franse Meisjes uit de platenbakken op te duiken, liggen diezelfde meisjes bevallig voor een klein prijsje voor je klaar bij de plaatselijke Fnac om je zuchtend te verzoeken toch zo veel mogelijk van hun vriendinnetjes mee naar huis te nemen. Natuurlijk kon ik ze weer niet weerstaan, maar ter compensatie wist ik ook nog voor een koopje een aantal platen van een mannelijke collega aan te schaffen. De allernieuwste van Benjamin Biolay, want dat is de mannelijke collega waar ik het over heb, was op dat moment jammer genoeg nog niet te krijgen. Vanaf vandaag is hij pas te koop. Snel maar weer eens op vakantie naar het zuiden dus, om ook La Superbe mee te pikken. Van de gelijknamige eerste single kan ik in ieder geval al geen genoeg krijgen:

Benjamin Biolay - La Superbe (La Superbe)

Shannon Stephens

Wanneer iemand uit de vriendenkring van Sufjan Stevens een plaat uitbrengt is het opletten geblazen. Want hoewel de grote meester zelf al jaren geen volwaardige opvolger van Illinois heeft weten te produceren (dit jaar verschijnen wel twee instrumentale albums, The BQE en Run Rabbit Run, maar dat blijft toch surrogaat) heeft hij altijd nog wel een neusje voor uitzonderlijk talent. Denk bijvoorbeeld aan het vorig jaar verschenen album van The Welcome Wagon. Deze maand verschijnt het album The Breadwinnner van de eveneens aan Sufjan gelieerde Shannon Stephens. De twee kennen elkaar van de eerste band van Stevens, genaamd Marzuki. Hoewel de band geen lang leven beschoren was en Stephens na een solo-album de muziek voorgoed vaarwel leek te hebben gezegd om een gezin te stichten, is er na tien jaar gelukkig toch weer een een nieuw album. Op The Breadwinner staan namelijk genoeg mooie liedjes om een comeback te rechtvaardigen:

Shannon Stephens - In The Summer In The Heat (The Breadwinner)

Sam Baker live in Paradiso

Afgelopen zaterdag was weer een avond vol kippenvel in Amsterdam. Sam Baker ontroerde zoals altijd met zijn prachtige liedjes, waar ook zijn derde album Cotton weer vol mee staat. Met een nog minimalere begeleiding dan de vorige keer en een ademloos luisterend publiek mag opnieuw van een uiterst geslaagde avond worden gesproken. Een viool en een moeizaam bespeelde gitaar zijn dan ook meer dan voldoende om de praatzingende Baker te begeleiden bij zijn verhalen over katoenplukkers, laarzen in het stof en de blijvende schade van de bomaanslag die hij overleefde. En na afloop werd natuurlijk zo'n beetje het gehele publiek in de hal van Paradiso weer geknuffeld, mijzelf incluis. Hartverwarmend!

Sam Baker - Signs (Cotton)

Beluister de hele plaat hier in de luisterpaal van 3voor12.

(Foto via Dutch Simba)

Lieve Franse Meisjes (58)

Mooie praatjes dat je gewoon hetzelfde zal blijven doen als je een kind krijgt. Sinds de geboorte van mijn zoon (inmiddels al weer 9 weken) heb ik nog geen concert bezocht. Wel heb ik een lijstje met concerten waar ik vroeger (vroegah) al lang kaartjes voor zou hebben gekocht, maar waarvoor ik nu met mezelf heb afgesproken dat ik pas op het laatste moment zal beslissen om er naar toe te gaan. Zoals eerder gezegd nog zonder positief resultaat. Dit weekend gaat het dan toch gebeuren, want zaterdag ben ik weer eens in Paradiso te vinden bij het concert van Sam Baker, het enige concert waar ik wel al weken kaartjes voor heb liggen. Eigenlijk zou ik zondag ook wel weer willen, want er is weer eens een lief Frans meisje in het land. Berry zal in Amsterdam gaan zorgen voor een zonnige zondagmiddag. De kans dat ik bij zal zijn is jammer genoeg klein.

Berry - Demain (Mademoiselle)

Gainsnord

Guuzbourg is weer op een missie. Eerder zette hij de Franse fluistermeisjes al op de kaart met zijn Filles Fragiles albums (zie hier en hier), waarna de mannen aan de beurt waren met Gentils Garcons. Inmiddels is er een nieuw project met een nieuw thema: Serge Gainsbourg, de Godfather van de Franse muziek. Het vierde door Guuzbourg samengestelde album bevat covers van Gainsbourg-nummers door bands uit de lage landen. Op Gainsnord spelen klinkende namen als Tom Barman (dEUS), Janne Schra (Room Eleven) en Leine allen een nummer van de grote meester. Guuzbourg levert ons wederom een prachtige compilatie die er hopelijk toe zal leiden dat Gainsbourg ook in Nederland de aandacht krijgt die hij verdient. Aanstaande vrijdag wordt de cd gepresenteerd in Paradiso. Beluister het hele album hier.

Serge Gainsbourg - Requiem Pour Un Con

Het temmen van de feeks

Toneel op televisie blijft een gewaagde keus voor de zenderbazen. Toch wordt het met Toneel op 2 wederom geprobeerd bij de publieke omroep. En ik juich dat initiatief van harte toe. Want hoewel de voorstelling van Toneelgroep Amsterdam oneindig veel mooier was toen ik met mijn lief op de eerste rij van de Amsterdamse Stadsschouwburg zat, bleef de magie ook bewaard in de tv-beelden. Het krachtige toneelspel van Halina Reijn en Hans Kesting blijft ook op de beeldbuis fier overeind. Daarnaast bezorgt dit avondje tv kijken ook wat nieuwe geneugten, waaronder de eerder voor mij onbekende actrice Elise Schaap, die in deze versie de rol van jongste zus Bianca vertolkt (toen ik het stuk in het theater zag eveneens gloedvol gespeeld door Karina Smulders) en prachtig wordt begeleid door Rufus Wainwright:

Rufus Wainwright - Little Sister

Cover van de week: Cornershop

Cornershop is terug, en hoe! De afgelopen 7 jaar was het betrekkelijk rustig rond deze band, maar nu komen ze met een album dat me erg verrraste. Eigenlijk had ik helemaal geen verwachtingen bij een nieuwe plaat van Cornershop, maar al na één keer luisteren viel me op dat Judy Sucks A Lemon For Breakfast me bijzonder vrolijk stemde. Beluister hier bijvoorbeeld de nieuwste single Who Fingered Rock 'n' Roll eens. De zon gaat gelijk schijnen. Ook op deze vijfde plaat (zesde als je Disco and the Halfway to Discontent meerekent) viert de sitar weer hoogtij en zijn de Indiaase invloeden duidelijk aanwezig. Waar de sitar me bij anderen maar al te vaak en snel tegen gaat staan, vind ik het bij Corneshop goed te pruimen, zelfs als ze hem gebruiken in een nummer van The Kinks:

Cornershop - Waterloo Sunset (The Kinks Cover)

Lowlands

The Arctic Monkeys, Lily Allen, Beirut, Calexico, Florence & The Machine, Grace Jones, Kitty, Daisy & Lewis, Nina Kinert, Little Boots, Roosbeef, Vampire Weekend, Whitest Boy Alive, Wilco. Een mooie greep van bandjes die ik had kunnen en willen zien als ik dit weekend in een tentje was gekropen. Jammer maar helaas, want in dat tentjesgedoe heb ik dus echt geen zin meer. Ik laat ook dit festival dus weer lopen, hoewel één band me toch aan het twijfelen bracht: Faith No More. De helden uit mijn jeugd zijn weer samen maar doen alleen de grote festivals over de hele wereld aan en gezien de beelden op Youtube spelen ze nog steeds erg goed. Heerlijk om klassiekers als

We Care A Lot, Gentle Art Of Making Enemies, Midlife Crisis en Be Aggressive weer met zo veel vuur vertolkt te zien worden. Dat de mensen in hun tentjes er maar van mogen genieten. Ik ga hier op de bank al helemaal los, laat staan hoe dat moet voelen als je tot je enkels in de modder staat.

Nat waarschijnlijk...

Faith No More - Epic (The Real Thing)

En ja, het is dus echt al weer 20 jaar geleden dat dit nummer verscheen...