Lieve Franse Meisjes (55)

De zomer is de perfecte tijd voor Lieve Franse Meisjes. Zwoele zomeravonden met een glaasje wijn vragen om de juiste begeleiding en de zuiderse meiskes doen het daarbij uitstekend. Mademoiselle van Berry verscheen al in februari, maar verdiende een zomerse atmosfeer voor een bespreking. Nu de zomer deze week eindelijk is aangebroken en mijn vakantie gelijktijdig begon is er eigenlijk geen mooier moment. Niet te veel woorden aan vuil maken dan ook, aan dit mooiste Franse album van dit jaar. Lekker luieren, luisteren en genieten is het devies:

Berry - Le Bonheur (Mademoiselle)

Berry - Belle Comme Tout (Mademoiselle)

Cover van de week: Scarlett Johansson

Na haar werkelijk prachtige vertolking van Summertime had ik hooggespannen verwachtingen van het debuutalbum van Scarlett Johansson. Gezien mijn voorliefde voor covers, Tom Waits en de zangkunsten van miss Johansson een schot in de roos zou je zeggen. Helaas werd het dat dus niet en ik geef Dave Sitek (van TV On The Radio) daar de schuld van. Zijn productie zorgde er voor dat het album mijns inziens te gedateerd en onluisterbaar werd: een compleet dichtgesmeerd geheel waarin Scarlett slecht hoorbaar was.

Deze week zag ik de film The Other Boleyn Girl (een film die je niet moet gaan kijken omwille van historiciteit, maar voor de acteerprestaties van de eerder genoemde Scarlett Johansson en de nog mooiere Nathalie Portman) en doken toevallig ook wat live-opnamen van Scarlett op. Begeleid door een band doet ze me denken aan Nico (alhoewel slechts een lightvariant) en met haar cover van Boys Don't Cry weet ze in ieder geval haar plek als cover van de week veilig stellen:

Scarlett Johansson - Boys Don't Cry (The Cure Cover)

Toch nog gevonden: de zomerplaat van 2008

Ieder jaar blijft het toch weer zoeken naar hét perfecte zomerplaatje. Eerlijk gezegd had ik de hoop dit jaar al bijna opgegeven, maar dankzij het meisje dat op dinsdag het bier schenkt is een paar dagen voor ik vertrek naar verre oorden het oordeel geveld. Waar Norman Cooke als Fatboy Slim al een tijdje niets noemenswaardigs meer heeft weten voort te brengen zorgt hij als The Brighton Port Authority voor het vrolijkste plaatje (én de leukste clip) van de zomer van 2008, met de hulp van niemand minder dan David Byrne en Dizzee Rascal:

The Brighton Port Authority - Toe Jam (feat. David Byrne & Dizzee Rascal)

Bekijk vooral ook de bijbehorende clip, glimlach gegarandeerd:

Lieve Franse Meisjes (54)

Ik zie het mevrouw Balkenende niet doen: met een sensuele stem broeierige liedjes in je oor fluisteren noch zichzelf nakend op een bank drapperen. Carla Bruni doet beide gelukkig wel en dat geeft op meerdere fronten een mooi resultaat. Na haar geroemde debuut Quelqu’un m’a dit ging ze op haar tweede album No Promises over op de Engelse taal, waar ze nu gelukkig weer van terug is gekomen. Op Comme Si De Rien N'était zingt Bruni net als op haar debuut weer voornamelijk in het Frans, wat een zegen is. Alleen de Dylan cover You Belong To Me is nog in het Engels en daardoor (hoe mooi ook) een vreemde eend in de bijt. Het album sluit af met een nummer dat eveneens niet in het Frans is gezongen, maar wél past bij het gevoel van de rest van de plaat. Il Vecchio E Il Bambino is misschien zelfs wel het mooiste nummer op de plaat:

Carla Bruni - Tu Es Ma Came (Comme Si De Rien N'était)

Carla Bruni - Il Vecchio E Il Bambino (Comme Si De Rien N'était)

Emiliana Torrini

We hebben er lang, veel te lang wat mij betreft, op moeten wachten maar eindelijk is er weer muzikaal nieuws over Emiliana Torrini te melden. Haar nieuwe single Me And Armini zwerft al een tijdje over het internet en klinkt weer erg lekker en zomers. Wat meer up-tempo dan haar laatsteling Fisherman's Woman, maar wederom karakteristiek Emilina Torrini. In september verschijn de gelijknamige plaat, ik kan kan niet wachten tot het zo ver is!

Emiliana Torrini - Me And Armini (Me And Armini)

Tellen met Feist

Vorige week had ik het met een collega op het werk over de combinatie van kinderen en muziek. Zij zat inmiddels elke dag vast aan K3, ik (zei de kinderloze man stoer) zou daar nooit aan beginnen. Daar moeten toch voldoende alternatieven voor te bedenken zijn, zou je zeggen. De voorbeelden die ik kon bedenken (bijvoorbeeld de heerlijke compilatie Colours Are Brighter) zijn echter in het Engels, maar mocht het ooit zo ver komen (en nee, geen plannen) dan ga ik eens op zoek naar Nederlandstalig materiaal. Een beetje muzikale opvoeding kan me niet vroeg genoeg beginnen en dat dat vruchten af kan werpen blijkt wel uit de leuke ervaring van Beatmeisje. Leren tellen met Feist lijkt me een goed begin:



P.S.
Had het stukje nog niet geschreven of er schoot me een leuk Nederlands kinderliedje te binnen door een nog leukere Nederlandse artiest. Als je van Marike Jager en haar Tweedehands Jas niet vrolijk wordt (ondanks de boodschap) ben je wel een echte brompot:

Tilly And The Wall

Vorige week schreef ik dat One For The Team me aan Tilly And The Wall deed denken. Sinds dit weekend heb ik hier thuis eindelijk weer internet, dus werd het hoog tijd eens te gaan kijken hoe het met de muzikale verrichten van Tilly And The Wall zelf stond. En wat bleek: ook zij hebben een nieuw album, genaamd O, dat ik de komende tijd eens nader zal gaan beluisteren. Eerste single Pot Kettle Black klinkt in ieder geval weer ouderwets lekker:

Tilly And The Wall - Pot Kettle Black (O)

Cover van de week: Au Revoir Simone

Deze maand verschijnt het album Life Beyond Mars: Bowie Covered dat (zoals de titel al doet vermoeden) geheel gevuld is met door hedendaagse elektronica bandjes ingespeelde covers van David Bowie nummers. Dat levert dingen op die door velen niet te pruimen gevonden zullen worden, maar ook parels van nummers. Persoonlijk zou ik je adviseren om de cd voor het laatste nummer begint af te zetten, aangezien The Thing zijn nummer beter Abstracte Herrie had kunnen noemen. Life On Mars haal ik er in ieder geval niét uit. Gelukkig zijn er dus ook lichtpuntjes zoals de meisjes van Au Revoir Simone, die op bevallige wijze zingen over mooie meisjes die hun papa's en mama's gek maken:

Au Revoir Simone- Oh! You Pretty Things (David Bowie Cover) (Life Beyond Mars: Bowie Covered)

One For The Team

Blije nerds met blije liedjes: een kortere en betere beschijving van het uit Minneapolis afkomstige One For The Team kan ik niet verzinnen. Vanaf deze week is hun tweede album Build It Up digitaal te verkrijgen via Itunes en over een aantal maanden ook in meer fysieke vorm. Gelukkig maar, want de blijdschap blijkt zeer aanstekelijk! De prettige samenzang van Ian Anderson en Grace Fiddler doet nog het meeste denken aan de liedjes van Tilly And The Wall, waar ze dan ook mee op tour zijn geweest. Een leuke ontdekking voor deze lente:

One For The Team - Apples (Build It Up)

One For The Team - You Know Culture (Build It Up)

Lieve Franse Meisjes (53)

Ik ben de laatste tijd een slechte vriend geweest, maar zo mogelijk nog een slechtere blogger. Nu wisten mijn vrienden waar het aan lag, dus daar was mijn afwezigheid niet vreemd. Hier op mijn weblog bleef het echter gewoon akelig stil, zonder enige waarschuwing of uitleg. Twee dagen na mijn laatste stukje ontving ik de sleutels van mijn nieuwe huis, waarna ik elke seconde van mijn vrije tijd heb doorgebracht met klussen. Zes weken lang bestond mijn leven uit stuc, verf en schuurpapier en dat in een (zo leek het) eeuwigdurend ritme van werken-klussen-slapen-werken-klussen-slapen. Daarnaast mag het wellicht stoer klinken om te zeggen dat je twee huizen bezit, praktisch is het allerminst. Voor muziek was geen plaats. Mijn cd's zaten ingepakt, het internet is afgesloten en ik heb dus al weken niets nieuws meer gehoord. Wel kwam ik na lange tijd weer eens in aanraking met radio, weet ik dus voor het eerst in 15 jaar wie de hitlijsten aanvoert en kan ik de meest onzinnige en foute popliedjes woord voor woord meezingen. Inmiddels ben ik verhuisd en wil ik het schrijven hier weer een beetje op gaan pikken. Handicap daarbij is wel dat ik nog niet aangesloten ben op het internet en dat dat ook nog wel een week of 4 zal gaan duren. In de tussentijd zal ik toch mijn best doen hier regelmatig een bericht achter te laten.

Nieuwe dingen heb ik zoals gezegd dus niet meegekregen, maar gelukkig staat er nog genoeg op mijn Ipod waar ik nog niet over geschreven had. Bijvoorbeeld over Camille, wiens laatste album Music Hole ik na een paar luisterbeurten enigzins teleurgesteld terzijde had geschoven. Camille heeft het namelijk in haar hoofd gehaald in het Engels te gaan zingen. Nu de aanvankelijke teleurstelling wat gezakt is en we weer wat luisterbeurten verder zijn kan ik toch nog van deze hernieuwde Camille genieten, hoewel ik hoop dat het een eenmalig uitstapje naar de Engelse taal zal zijn.

Home is where it hurts zingt Camille en dat klopt! Dat doet het ook in de trein, op mijn werk, op de fiets, maar vooral dus in mijn nieuwe huis. Mijn handen, rug, schouders, kont, benen: alles doet zeer. Klussen is niet goed voor een weblog, maar nog minder goed voor een mens.

Camille - Home is where it hurts (Music Hole)

Cover van de week: Michael Cera & Ellen Page

Het is denk is al weer meer dan een half jaar geleden dat ik de fantastische film Juno zag, maar vandaag kwam ik per verrassing ineens het liedje tegen dat Michael Cera en Ellen Page aan het einde van de film spelen. Sorry voor iedereen die de film nog niet gezien had (ga dat dan in ieder geval nog wél doen), het einde is hiermee verklapt.

Michael Cera & Ellen Page - Anyone Else But You (Moldy Peaches Cover)

Jamie Lidell live in Paradiso

Afgelopen dinsdag bewees Jamie Lidell in Paradiso niet alleen over een bijzonder mooie soulstem te bezitten, maar tevens een ware showman te zijn. Vanaf opener Another Day brengt Lidell de zaal in vervoering en zweept hij zowel zijn band als het publiek op met zijn enthousiaste voorkomen. Ondersteund door een perfect ingespeelde band (respect voor met name de drummer die met zijn linkervoet achteloos ook nog even de elektronische bas bespeelt en voor de saxofoonspeler, die meermaals met twee saxofoons tegelijk speelt) is er veel ruimte voor improvisatie. Wanneer Lidell ouderwets achter zijn knoppen kruipt en met zijn eigen stem aan het sampelen slaat, verlaat de band het podium, om na een aantal nummers weer bij te vallen in het elektronisch geweld. De avond eindigt met een opgefokte versie van Multiply, waarna de zaal zweterig maar voldaan achterblijft. Het beste concert dat ik dit jaar bezocht!

Jamie Lidell - Out Of My System (Jim)

En op Youtube vond ik nog een aardig filmpje van het concert.

Cover van de week: Goldfrapp

Ben er even tussenuit geweest en aangezien ik me deze keer aan het eind van de wereld (a.k.a. Drenthe) bevond, bleek het onmogelijk toegang tot internet te verkrijgen. Dat is inmiddels weer opgelost, aangezien ik weer terug in de randstad ben, maar dat heeft dan wel weer als naar gevolg dat ik nu weer gewoon moet werken. Dat werken wordt dan wel weer behoorlijk verlicht door Allison Goldfrapp die maar in mijn oor blijft zingen dat het nog niet voorbij is, waardoor ik het vakantiegevoel nog behoorlijk vast weet te houden:

Goldfrapp - It's Not Over Yet (Grace / Klaxons Cover)

Cover van de week: Sons And Daughters

In januari verscheen de derde plaat (This Gift) van het Schotse Sons And Daughters, maar om de een of andere reden heb ik daar destijds (hoe onterecht ook) geen aandacht aan besteed. Inmiddels zijn we 4 maanden verder en heeft het niet echt zin om er nog iets over te schrijven, ware het niet dat ik er achter kwam dat op de single van Gift Complex een leuke cover op de b-kant stond. Plaats als cover van de week is er altijd en vooral als je de baslijn van Killer (Adamski) zo lekker vet aanzet:

Sons And Daughters - Killer (Adamski Cover)

Sonja van Hamel

Grappig hoe concerten thuis achter je computer zo volstrekt anders kunnen klinken dan datzelfde concert in het echt. Eerder schreef ik al uitgebreid over het afscheidsconcert van Caesar dus ik zal het kort houden, maar ik wil er toch een laatste opmerking over kwijt. Op de website van 3voor12 zijn namelijk zes van de covers van Caesar-nummers die die laatste avond ten gehore werden gebracht als mp3 te downloaden. Persoonlijke favoriet vanachter de computer is Sonja van Hamel (o.a. bekend van Bauer), ik kan me niet herinneren dat het live zó mooi was:

Sonja van Hamel - Before My Head Explodes (Caesar cover)

Download hier de andere vijf nummers (o.a. Bettie Serveert en Alamo Race Track)

Weezer

De voortekenen zijn uiteindelijk toch niet uitgekomen, mijn favoriete band uit mijn middelbare schooltijd blijft gewoon bestaan. Weezer brengt vandaag de nieuwe single Pork and Beans uit, dat afkomstig is van het binnenkort te verschijnen naamloze album (rara voor welke kleur deze keer is gekozen, na eerder reeds een naamloze blauwe en groene plaat). Als de rest van dit album net zo ouderwets lekker klinkt als deze eerste single is het maar goed dat Rivers en kornuiten er nog niet de brui aan hebben gegeven!

Weezer - Pork and Beans

Cover van de week: Julie Doiron

Het lange weekend Napels zit er helaas weer op en morgen moet er dan ook weer gewoon worden gewerkt. Muziek draagt altijd bij aan de herinnering aan zo'n mooie tijd. Zittend op het balkon van Palazzo Olandese met mijn kop in de zon, Het Leven Is Elders van Milan Kundera in de hand en Paul Simons Me And Julio Down By The Schoolyard op de laptop: mooier kan het niet. Gelukkig had ik deze cover van Julie Doiron nog liggen om het gevoel vast te houden:

Julie Doiron - Me And Julio Down By The Schoolyard (Paul Simon Cover)

Napoli

Ik zit nu al weer twee dagen in Napels en geniet met volle teugen. Scooters ontwijkend loop ik hier door de stad of eet de heerlijkste gerechten. Terwijl mijn darmen de sloten olijfolie (gisteren bevatte mijn bord nadat de pasta daarvan verdwenen was voldoende olie om vis in te frituren) proberen te verwerken, bezoek ik kerk na kerk en luister tussendoor (o.a.) naar Beirut op mijn Ipod. Wat kan het leven toch eenvoudig en mooi zijn!
Beirut - Postcards From Italy (Gulag Orkestar)

Cover van de week: Girls Aloud

Ik heb een zwak voor de dames van Girls Aloud. Wanneer zulke schattige wezentjes dan ook nog over grote meisjeszaken als drugs gaan zingen, kan je me wegdweilen. Mmmm, sweet as candy:

Girls Aloud - Rehab (Amy Winehouse cover)

Jamie Lidell

De zon brak deze week eindelijk door in Nederland. Wat worden mensen toch enorm veel blijer van een paar zonnestralen. Ik zelf was er in ieder geval heel erg aan toe. Extra prettig is dan als je een plaatje hebt liggen dat de warme gloed van binnen nog een beetje extra opstookt. Nu heeft Jamie Lidell toevallig net een nieuw plaatje gemaakt, dat precies dát met je doet. Luister naar Jim en je heupen raken los terwijl het zonnetje in je hoofd gaat schijnen. Lidell heef zo veel soul dat je bijna niet kunt geloven dat het om een dunne blanke vent uit Huntingdon gaat. Vanavond treedt hij op op het leukste festival van Nederland (waar ik ooit zelfs nog werkte) Motel Mozaïque en 6 mei in een waarschijnlijk kolkende Paradiso. Ben erg benieuwd hoe nummers als Another Day live het lentegevoel nog verder zullen beïnvloeden.

Jamie Lidell - Another Day (Jim)

Maia Hirasawa

Wat krijg je als je Zweden en Japan mengt en er een muzikaal meisje van kneedt?
Dat klinkt als een foute mop, maar is dat zeker niet. Daarvoor zijn de liedjes van Maia Hirasawa namelijk veel te goed. In het verleden zat ze in het achtergrondkoortje van een ander favoriet Zweeds meisje (Hello Saferide), maar tegenwoordig staat ze helemaal op eigen benen (hoewel ze ook nog met Hello Saferide optreedt). Dit resulteerde vorig jaar in het album And I Found This Boy, waarvan Crackers het liedje is waar ik elke keer weer vlinders van in mijn buik krijg.

Maia Hirasawa - Crackers (And I Found This Boy)

Cover van de week: The Garlands

De Olympische spelen in China zijn nog niet eens begonnen of de eerste rellen ontstaan. Niet in Tibet of China in dit geval, maar in de straten van Parijs, waar de Olympische vlam werd gedoofd. Ik ben erg benieuwd of de spelen uiteindelijk iets bij zullen dragen aan de mensenrechten in China. Het bezoek van Wham heeft in ieder geval niet geholpen. Wellicht kunnen we The Garlands sturen, die zullen ongetwijfeld meer succes hebben met hun op 15 april te verschijnen eerste EP:

The Garlands - Freedom (Wham Cover)
The Garlands - You Never Notice Me

Caesar: The End

Afgelopen donderdag was het dan uiteindelijk toch zover: het definitieve einde van Caesar. Nooit meer Marit, Ronald & Sem. In de Melkweg werd dat afgesloten met een mooi concert. Nooit had ik gedacht voor mijn derdigste al op het afscheidsconcert van een band te staan die ik al vanaf hun debuut goed vond en waarvan ik elke tour weer (vaak meerdere) concerten bezocht. Caesar stond er gelukkig niet alleen voor donderavond, maar werd gesteund door een keur aan Nederlandse artiesten, waaronder Bettie Serveert, Moss, Alamo Race Track en vele anderen, die allen een aantal nummers van Caesar ten gehore brachten. De één deed dat wat beter dan de ander, maar het wachten was natuurlijk op de keizerlijke garde zelf. Na (heel lang) wachten kwam dan eindelijk Caesar ten tonele en na een start waar de vonken (letterlijk) vanaf vlogen (wat bijna het definitieve einde van Sem betekende) kon het begin van het einde dan eindelijk beginnen.

Een feest van herkenning zou het worden, vol sentimentele verhalen, hard meezingen, maar vooral die verdomd lekkere muziek van Caesar. Wie er niet bij kon zijn kan hier zijn hart ophalen met een fotoverslag en alle muziek die de donderdagavond zo mooi maakte. De sentimentele gezichten in de zaal krijg je er helaas niet bij, maar wellicht pink je zelf achter je scherm nog een traantje weg.

Ave Marit, Roald & Sem... Ik heb veertien jaar lang genoten...

Caesar - Visions Of Mars (No Rest For The Alonely)

Caesar - Lives Of Mary Lane (Caesar)

Intended Play

De Intended Play Sampler van Matador is nu voor het eerst digitaal beschikbaar. Deze lenteversie is een leuke verzameling van wat dit label te bieden heeft met onder andere Cat Power, Stephen Malkmus & The Jicks en The Cave Singers. En dat helemaal gratis en voor niets.

Download hier de sampler inclusief artwork.

Ladytron

Na drie jaar muzikale rust zal in juni eindelijk weer een nieuw album van Ladytron verschijnen onder de titel Velocifero. Dat al dat wachten niet voor niets is geweest blijkt uit de eerste single Black Cat. De lekker zwaar aangezette electropop met de strenge Bulgaarse zang van zangeres Mira Aroyo maakt dat ik niet kan wachten tot ik het schijfje daadwerkelijk in handen heb.

Ladytron - Black Cat (Velocifero)

Op 3 mei staat Ladytron in Paradiso voor een nachtelijke concert.

Cover van de week: Basia Bulat

De naam Basia Bulat klinkt exotischer dan het blonde Canadese meisje dat ze werkelijk is. Haar vorig jaar verschenen album Oh, My Darling kreeg lovende recensies, maar was me als geheel wat te vlakjes en te saai. Ik was dan ook blij verrast dat haar vorige maand verschenen single In The Night een cover bevat waar ik werkelijk kippenvel van krijg. Live opgenomen tijdens een Daytrotter Sessie lukt het Basia zelfs bijna me te bekeren met deze Sam Cooke klassieker:

Basia Bulat - The Hem Of His Garment (Sam Cooke Cover)

Cover van de week: Tegan and Sara

Aanstaande donderdag staan ze in een uitverkochte Melkweg en daarom zijn Tegan & Sara vandaag de cover van de week. Sometimes life's as simple as that:

Tegan & Sara - Dancing In The Dark (Bruce Springsteen Cover)

The Cuties & Operator Please live in Ekko

The Cuties blijken ook in het echt echte schatjes. Jammer genoeg voegt hun liveshow helaas weinig tot niets toe aan hun leuke repertoir. Het blijft allemaal erg schattig maar rock 'n' roll zal het nooit worden. En heel veel meer dan een aardig voorprogramma zal het dan ook niet worden ben ik bang, hoe leuk hun plaat ook is en hoe schattig met name toetseniste/zangeres Maaike is.

Operator Please is echter van geheel ander hout gesneden. Recht toe recht aan, met een spelvreugde van Utrecht tot (thuisland) Australië. Wat leuk om te zien dat een stel overerzeese pubers zo veel lol kunnen hebben en dan ook nog de sterren van de hemel rocken. Zangeres Ammandah Wilkinson heeft een strot waar je U tegen zegt en doet qua podiumpresentatie, stem en (aankomend) postuur wat denken aan Beth Ditto van The Gossip. In combinatie met de lieftallige Sarah op toetsen, bevallige Taylor met viool, vetlok Ashley en babyface Tim, maakt dit een bijzonder leuk groepje jonge mensen.

The Cuties - Ice Cream Man (Ah Ah Aah)

Operator Please - Get What You Want (Yes Yes Vindktive)

Operator Please - Just A Song About Ping Pong (Yes Yes Vindktive)

Eels live in Vredenburg

Een avond zittend doorbrengen met het kijken naar twee mannen die ver weg op een podium, zittend op krukken, liedjes over zelfmoord en depressies ten gehore brengen klinkt niet als een topavond. Degenen die er aanwezig waren zullen dit echter bestrijden. Want ook al hebben we Eels allemaal al tig keer zien optreden, het blijven bijzondere avonden waarop voortdurend met verve wordt gebalanceerd op de dunne lijn tussen lach en traan.

Door de opbouw van het programma, de keuze van de liedjes en de gesproken teksten werd gisteravond de nadruk gelegd op het persoonlijke (familie)leven van voorman E. De avond begint met een documentaire waarin E op zoek gaat naar de nalatenschap van zijn vader: de natuurkundige Hugh Everett die beroemd is geworden met zijn meerwereldentheorie, maar naast een briljant wetenschapper een beroerd familieman blijkt te zijn. Het feit dat je door deze documentaire en de famieliekiekjes die daarin worden vertoond (visueel) bekend wordt met de hoofdpersonen uit de zwaarmoedige liedjes die later ten gehore worden gebracht, maakt diezelfe liedjes extra beladen. Ook wanneer enig bandlid "The Chat" halverwege het concert een stukje uit de autobiografie van E voorleest, zorgt dit ervoor dat je nog meer betrokken wordt bij de zwartgallige teksten van de liedjes die volgen. Een grappige anekdote over de geest van E's door zelfmoord overleden zus wordt gevolgd door Last Stop This Town. Probeer dan de brok in je keel maar eens weg te slikken...

Niet gespeeld gisteravond, maar wel al jaren één van mijn favoriete Eels liedjes. Het op de verzameling b-kantjes en rariteiten (Useless Trinkets) verschenen Manchester Girl:

Eels - Manchester Girl (Useless Trinkets)

Cover van de week: Dragonette

Terwijl hier op mijn werk de ene na de andere applicatie het opgeeft en databases voor je ogen lijken te verdwijnen heb ik maar wat vrolijke muziek opgezet. De springerige electropop van Dragonette is daarvoor uitermate geschikt. Jammer genoeg blijkt de computerellende zich niet alleen tot het werk te beperken en heeft fileden geheel zonder bericht mijn account verwijderd. Daarom vanaf vandaag overgestapt naar box, hopelijk bevalt dat en is dit wel een blijvertje...

Dragonette heeft in de bevallige Canadese Martina Sorbara gelukkig de perfekte zangeres die de storm (?) buiten doet verzwakken en een zonnetje in je hoofd laat schijnen, waardoor alle computerproblemen naar de achtergrond verdwijnen. Het al zo lekkere The Girls van Calvin Harris wordt hier door Martina omgebogen tot een nog lekkerder liedje over de andere sekse:

Dragonette - The Boys (Calvin Harris Cover)

Dragonette - I Get Around (Galore)

Pocketbooks

Sommige bands verdienen aandacht en snel een écht platencontract. Het uit Londen afkomstige Pocketbooks is wat mij betreft zo'n bandje. Gelukkig plopt er zo af en toe weer een independent label uit de grond waarbij dit soort leuke banjes hun muzikale ei kwijt kunnen. Volgende week verschijnt hun EP Waking Up dan ook via Make Do And Mend Records. Voordeel is hierbij dat de EP niet te duur is en voor de nodige aandacht en publiciteit zullen we dan zelf maar zorgen:

Pocketbooks - Don't Stop (Waking Up EP)

Cover van de week: Supergrass

Terwijl geruchten over de comeback van de ene artiest niet verder komen dan de verkoop van zijn kinderspeelparadijs Neverland, komen anderen na jaren weer eens met een nieuwe plaat op de proppen. Hun eerste twee platen gingen er bij mij in als zoete koek, maar later ben ik Supergrass toch een beetje uit het oog verloren. Toch ben ik weer enorm benieuwd naar hun nieuwe plaat. Diamond Hoo Ha Man klinkt in ieder geval heel wat steviger dan voorganger Road To Rouen:

Supergrass - Beat It (Michael Jackson Cover)

Supergrass - Diamond Hoo Ha Man (Diamond Hoo Ha Man)

Jens Lekman live in Paradiso

De afgelopen jaren heb ik Jens Lekman al een keer of zes live zien spelen, zowel met band als alleen met zijn ukelele. Al die keren was het bijzonder en anders, dus ik was benieuwd hoe Lekman deze keer zou verschijnen en hoe hij het uitbundig georkestreerde Night Falls Over Kortedala naar het podium zou vertalen.

Voorprogramma Kim Ki O blijkt al snel het slechtste wat ik tijden heb gezien. Gelukkig maakt Jens dat helemaal goed, met een goed opgebouwde set waarin blokken met band (en samples) worden afgewisseld met rustigere momenten waarin Jens alleen met zijn gitaar het publiek in zijn greep houdt. De Zweed is weer erg innemend en grappig, bijvoorbeeld in de lange intro van A Postcard To Nina. Andere hoogtepunten van de avond zijn de mooie cover van Arthur Russels A Little Lost en afsluiter Pocket Full Of Money waarin het publiek als achtergrondkoor wordt gebruikt. Een bijzonder mooie avond met een bijzonder getalenteerde liedjesschrijver.

Jens Lekman - A Postcard To Nina (Night Falls Over Kortedala)

Blood Red Shoes live in de Ekko

Het is alweer een week geleden, maar het concert van Blood Red Shoes in de Ekko was bijzonder genoeg om alsnog een stukje aan te wijden. Hun livereputatie was fenomenaal en aangezien ook het (nog niet officieel verschenen album) Box Of Secrets al weken mijn werkdagen veraangenaamd, waren de verwachtingen zeer hooggespannen. Spanning die alleen maar opliep door het eindeloze gedrentel van de roadies die, na het (wel aardige) voorprogramma The Sugarettes, meer dan drie kwartier op het podium verbleven om alles perfect op zijn plek te krijgen. Het leek wel een clownsact: de dikke roadie zet de microfoon goed, de dunne roadie verplaatst hem drie milimeter, waarna de dikke hem zeker weer een centimeter de andere kant op verschuift. En als er dan 2 microfoons en een drumstel staan, valt er nog opvallend veel te verschuiven.

Wanneer Steven Ansell en Laura-Mary Carter uiteindelijk het podium betreden gaat het gas meteen vol open. Recht zo die gaat zou de wegwijspiet zeggen. Wat volgt is een heerlijk avondje ouderwets knallen, waarbij zo waar na 1 seconde al een pit ontstaat (lang geleden dat ik een dergelijk concert bezocht, nog langer geleden dat ik de behoefte had er midden in te springen) en aan het einde van het concert zelfs een voorzichtige poging tot crowdsurfen ontstaat. Muzikaal zit het allemaal erg goed in elkaar en wordt er geen enkel moment verslapt. De coole blik met dito gitaarspel van Laura-Mary zijn een perfecte aanvulling voor het maniakale drumgeweld van Steven. Wanneer deze aan het einde zelf ook nog even op de handen van het publiek de zaal door wordt gedragen is de geslaagde avond al weer ten einde gekomen. Ga deze jonge honden snel zien in een kleine club, voordat ze dat circuit ontgroeien en je alleen nog in een HMH terecht kan. Als deze band het namelijk niet héél ver gaat schoppen weet ik het niet meer.

Blood Red Shoes - You Bring Me Down

Blood Red Shoes - Doesn't Matter Much

Cover van de week: Kate Nash

Voor iedereen die de vorige keer ziek was of niet op tijd een kaartje had kunnen krijgen: 2 april is Kate Nash weer in Nederland voor een concert in Paradiso. Ze teert natuurlijk nog steeds op haar debuutalbum Made Of Bricks, maar in de tussentijd zit miss Nash gelukkig niet stil, getuige deze leuke cover van het welbekende White Stripes nummer Seven Nation Army:

Kate Nash - Seven Nation Army (White Stripes Cover)

The Cuties

Niet alleen in Frankrijk zijn er lieve meisjes te vinden, ook in ons natte land vol dijken en molens lopen heel wat schattige exemplaren rond. Wanneer deze meisjes zich ook nog verenigen in een bandje en als The Cuties een album vol zonnige liedjes uitbrengen, is het begin van de lente in zicht. Op Ah-Ah-Aah staan liedjes waar de dames van The All Girl Summer Fun Band (dat The Cuties zelf als voorbeeld noemen) zich zeker niet voor zouden schamen. Als man kom je er zo af en toe niet al te best vanaf, maar de meisjes laten het zo zoet klinken dat dat helemaal niet erg is. Laat die zomerjurkjes maar komen, ik ben er door Ah-Ah-Aah inmiddels helemaal klaar voor.

The Cuties - Ugly Boy (Ah-Ah-Aah)

Hey Hey Hey

Net zo razend benieuwd naar het nieuwe album van Room Eleven (genaam Mmm......Gumbo?) als ik? Hier kan je alvast de nieuwe clip bekijken van eerste single Hey Hey Hey. Heel veelbelovend al zeg ik het zelf.

Mensen die teleurgesteld waren dat het concert in Tivoli zo snel was uitverkocht kunnen nu een dag later in de herkansing. Mocht je die avond (10 april) nog niets te doen hebben, beveel ik je Janne en kornuiten van harte aan!

Cover van de week: Yael Naim

De afgelopen week vloog om, zonder dat er tijd was om tussendoor nog een stukje te schrijven, dus we rollen gewoon van de cover van de ene week in die van de volgende. Als goedmakertje twee vliegen in één klap: een mooie cover door een Lief Frans Meisje. Yael Naim werd geboren in Parijs, maar groeide op in Israël en die combinatie is ook goed hoorbaar op haar tweede naamloze album met liedjes in het Frans, Hebreeuws en Engels. Doordat haar liedje New Soul is gebruikt in de reclame van de nieuwe MacBook Air, is haar ster inmiddels ook in Amerika rijzende, nadat ze eerder in Frankrijk al een grote hit was. De vraag blijft dan of Nederland zal volgen:

Yael Naim - Toxic (Britney Spears Cover)

Cover van de week: She&Him

Een samenwerkingsverband tussen M. Ward en actrice Zooey Deschanel klinkt op papier (of beeldscherm voor de modernisten) al waanzinnig spannend, maar blijkt in het echt nog oneindig veel mooier. Op de myspace-pagina van She & Him, zoals ze zichzelf inmiddels noemen, stond al een aardig voorproefje van het volgende maand te verschijnen album Volume 1. Toen ik vanavond deze cover vond was ik echter definitief overtuigd:

She & Him - You Really Got A Hold On Me (Smokey Robinson Cover)

She & Him - Why Do You Let Me Stay Here? (Volume 1)

Op een mooie lente/winterdag

In Alaska is het in de lente 40 graden onder nul, in Nederland in de winter 15 graden boven nul met als bonus een heerlijk zonnetje. Nog iets meer uitlaatgassen en mijn plannen om naar Italië te emigreren kunnen (wat betreft het weer) de prullenbak in.

Johnny Cash - When It's Springtime In Alaska (It's Forty Below)

De Groene Fee

Het Australische model Micky Green is door haar schoonheid niet alleen de muze van Karl Lagerfeld, ook met muzikanten weet de blondine wel raad. Wanneer het je dan lukt om de Franse topproducer Renaud Letang (o.a. Feist en Jamie Lidell) te strikken voor je debuutplaat, weet je in ieder geval zeker dat het met je muzikale carrière ook wel snor zit:

Micky Green - Oh! (White T-Shirt)

God Help The Girl

Het is erg stil in de hoek van Belle & Sebastian. Persoonlijk vind ik het na twee jaar wel weer eens tijd voor een nieuw album, maar de Schotten hebben zelf blijkbaar geen haast en vermaken zich met het draaien van plaatjes of spelen met andere bandjes. De voornaamste reden dat er geen schot zit in een nieuw album zal echter liggen bij Stuart Murdoch, die zich gestort heeft op het maken van een musical: God Help The Girl. De demo's zijn zeer veelbelovend en overduidelijk ontsproten uit het geniale liedjesbrein van Murdoch. De uiteindelijke rollen zullen worden vergeven aan amateurs, die via het internet kunnen solliciteren. De demo van Perfection As A Hipster is echter nog ingezongen door Gary Olson (van The Ladybug Transistor) en Catherine Ireton. Zeer veelbelovend!

God Help The Girl (Gary Olsen & Cahterine Ireton) - Perfection As A Hipster

The Long Blondes

Begin april zal de nieuwe plaat van The Long Blondes verschijnen. Het album gaat Couples heten en is geproduceerd door Erol Alkan. Wil je weten hoe dit klinkt? Onder het alias The Dead Eyed Bitches werd al een voorproefje op het internet geplaatst. Hoogstwaarschijnlijk betreft Everything I Touch slechts de werktitel voor het nummer dat uiteindelijk Century zal gaan heten. 23 april zijn ze ook weer te zien in de Melkweg.

The Long Blondes - Century

Cover van de week: Caesar

Aan al het goede komt uiteindelijk een einde: Caesar is niet meer. Bij de verschijning van de compilatie Before My Band Explodes waren er al geruchten, maar uiteindelijk heeft het nog twee jaar geduurd voordat de stekker er definitief uit werd getrokken. Persoonlijk vind ik het heel erg jammer, aangezien ik altijd erg van hun tegendraadse liedjes heb gehouden en goede herinneringen heb aan de vele concerten die ik bezocht. 3 april is er gelukkig nog de mogelijkheid om daar nog één hele mooie herinnering aan toe te voegen, aangezien ze die avond de Melkweg nog een laatste keer plat zullen spelen.

Deze week is de financiering van ons nieuwe huis rondgekomen, dus deze cover afkomstig van de Marlboro Flashbacktour vond ik wel een passende weergave van mijn gevoel afgelopen maandag bij de bank: Give Me Money (Thats What I Want).

Caesar - Money (Barett Strong Cover)

P.S. Laat geld nu net ook hetgeen zijn waar vrienden van ons hard om zitten te springen. En dan niet voor henzelf, maar voor hun projecten in Malawi. Zoek je dus een goed doel voor je geld (waarvan je ook nog eens duidelijk te zien krijgt waar het aan wordt besteed), schroom dan niet een bijdrage te storten.

The Kills live in Desmet

Maandag stonden Jamie Hince en Alison "VV" Mosshart, a.k.a. The Kills, in Desmet om hun niewste plaat Midnight Boom te promoten. Eerlijk gezegd kende ik geen enkel nummer (en dat kwam niet alleen doordat de nieuwe plaat nog niet officieel is verschenen) maar dat werkte eigenlijk wel weer eens verfrissend. Single U.R.A. Fever is inmiddels verschenen en leuk genoeg om begin maart ook de rest van Midnight Boom eens wat nader onder de loep te nemen.

The Kills - U.R.A. Fever (Midnight Boom)

3voor12 heeft het concert gefilmd en het zal dan ook ongetwijfeld een keer beschkbaar komen, maar voorlopig moeten we het doen met de bewegende beelden van iemand uit het publiek.

Cover van de week: Adele

Terwijl Amy Winehouse van de ene goot in de andere verdwijnt en alleen nog gevolgd wordt door de roddelpers, heeft de Engelse muziekpers al weer een ander meisje met gouden strot waar alle aandacht naartoe gaat: Adele. Pas 19 lentes jong, maar met een stem waar je U tegen zegt. Haar single Chasing Pavements staat deze week op 1 in de indiechart van BBC1. Voor diezelfde zender nam Adele echter ook een cover op van Last Nite van The Strokes, die ik nog lekkerder vind:

Adele - Last Nite (The Strokes Cover)

Een eenzame avond

Ik ben (tijdelijk) verlaten door mijn eega. Terwijl mijn lief ver weg op de lange latten staat, zoek ik het zelf wat dichter bij huis. Niet alleen fysiek (oftewel in m'n eentje op de bank), maar ook muzikaal met een Utrechts bandje genaamd Grapes Of Grain. Vanavond is de eerste en enige dag deze week dat ik écht alleen ben en Grapes Of Grain heeft een liedje dat mooi bij deze avond past:

Grapes Of Grain - Alone, Tonight (Ballons From The Blue)

Download de rest van de EP hier gratis en geheel legaal.

The Painted Veil

De zondagmiddag vraagt om een film met een tempo dat wat lager ligt en The Painted Veil was precies waar ik op zat te wachten. Mooie plaatjes van China met Edward Norton en Naomi Watts die mooie rollen vertolken. De romantiek van de tijd waarin de film zich afspeelt spreekt me ook altijd erg aan, hoewel de onderkoelde omgangsvormen het stel eerder parten speelt dan dat het op het vlak van de liefde wat oplevert. De soundtrack kabbelt rustig met de beelden mee, met als uitschieters Gnossienne No 1 van Erik Satie en het Franse kinderliedje A La Claire Fontaine. Dat laatste nummer staat helaas niet op de officiële soundtrack en wordt gezongen door The Choir Of The Beijing Takah met als soliste Shang Wen-jie, finaliste van een soort Idols van China (Super Voice Girl). Jammer genoeg heb ik het nummer alleen kunnen vinden met de geluiden van de film er nog bij. Mocht iemand het dus zonder de voetstappen en het geschreeuw van Naomi Watts hebben liggen hou ik me bij deze aanbevolen.

The Choir Of Beijing Takah - A La Claire Fontaine

Alexandre Desplat - Gnossienne No 1 (Satie)

Venus

Voor de zaterdag een wat subtielere film over de onverwachte gevoelens tussen een oudere man en een jong meisje. Dit had gemakkelijk in zoete clichés kunnen verzanden, maar bij Venus is daar door het fantastische spel van Peter O'Toole en Jodie Whittaker gelukkig geen sprake van. Daarnaast vond ik ook de relatie tussen de drie mopperende oudere mannen erg amusant. Al met al een liefdevolle film over een even liefdevolle relatie ondersteund door een soundtrack vol liedjes van Corinne Bailey Rae, wiens album hier al sinds ik het heb gekregen ongespeeld in de kast staat. Mogelijk onverdiend....

Corinne Bailey Rae - Another Rainy Day

Shoot 'Em Up

Dit weekend is er eentje dat vol zit met films. Vrijdagavond na een lange en vermoeiende werkweek maar begonnen met een lekker zinloos schietvehicel. Van Shoot 'Em Up hoef je namelijk geen briljante verhaallijn te verwachten (het verhaal is volstrekt irrelevant en compleet onzinnig) en daarnaast is deze film gespeend van elke vorm van intelectuele prietpraat. Schieten is waar het om draait en criminelen worden dan ook vanaf de eerste seconde bij bossen tegelijk omgelegd, vandaar natuurlijk ook die briljant gevonden titel. Heerlijke hersenloze actie met als bonus de immer sensuele Monica Bellucci en een ouderwets rockende soundtrack (of een rockende ouderwetse soundtrack, wat u wil...), het weekend is los:

AC/DC - If You Want Blood (You've Got It)

Cover van de week: Cat Power

De hele week had ik al in mijn hoofd dat één van de liedjes van Jukebox vandaag mijn cover van de week zou worden. Gezien de schoonheid van het tweede coveralbum van Cat Power was dat ook zeker op zijn plaats geweest, ware het niet dat haar platenmaatschappij er alles aan doet om het internet schoon te houden van deze nieuwe liedjes. Aangezien het weinig zin heeft om een stukje te schrijven en het dan binnen de kortste keren weer te moeten verwijderen dus op het laatste momen maar gekozen voor een andere cover van Cat Power. Dat lijkt misschien een troostprijs, maar Stuck Inside Of Mobile With The Memphis Blues Again is een nummer dat ik de laatste tijd grijs heb gedraaid, net als het album waar het op staat overigens. Normaal gesproken heb ik weinig met verzamelalbums omdat het vaak zo'n bij elkaar geraapt zooitje is, maar de soundtrack van de film I'm Not There (over het leven van Bob Dylan) is hier een positieve uitzondering op. Natuurlijk helpt het al dat alle liedjes door Dylan zelf geschreven zijn, maar ook qua geluid lijken de verschillende muzikanten rekening met elkaar te hebben gehouden. Jammer genoeg heb ik de bijbehorende film (die naar horen zeggen ook heel mooi moet zijn) nog niet gezien, dat gaat er echter zeker nog van komen. Eén van de weinige niet-covers op Jukebox (Song For Bobby) gaat over Dylan, dus een link tussen de cover van de week en haar nieuwe album is er in ieder geval wel:

Cat Power - Stuck Inside Of Mobile With The Memphis Blues Again (Bob Dylan Cover) (I'm Not There OST)

Jukebox is wel te beluisteren via de luisterpaal en vanaf morgen overal te koop natuurlijk.