Lieve Franse Meisjes (18)

De vier jongedames die eind jaren zestig het YéYé-groepje Les Gamines vormden blijken bij nadere inspectie niet afkomstig uit Frankrijk, maar uit Canada. Dat sluit natuurlijk niet uit dat ook Lison, Mychèle, Danny en Jo-Anne ontzettend lief zijn.
De prachtige foto zegt genoeg: wat een geconcentreerd gitaarspel van Lison, wat een devote blik van Jo-Ann vanachter haar drumstel. Verder dan één enkele single in 1968 op het Sonore-label hebben ze het jammer genoeg echter niet geschopt, waarna aan het begin van de jaren zeventig een einde kwam aan dit meidenverbond.

Van hun enige single heb ik helaas alleen het numer Vis Ta Vie Mon Gars, dus mocht iemand van jullie in het bezit van het nummer Je Reviendrai, dan hoor ik dat graag!

Les Gamines - Vis Ta Vi Mon Gars

Cover van de week: Kings Of Convenience

De heren van Kings Of Convenience maken prettig in het gehoor liggende kampvuurliedjes zonder stekels. Op hun laatste album (Riot On An Empty Street uit 2004) zingt Leslie Feist de gastvocalen op een tweetal van de liedjes, waarna tevens een gezamenlijke tour volgde. Door het succes van de tweede soloplaat van Feist kwam echter een vroegtijdig einde aan de samenwerking, wat Kings Of Convenience (gezien de intro) weer inspireerde tot een cover van Gatekeeper, een nummer van Feist.

Kings Of Convenience - Gatekeeper (Feist Cover)

Feist - Gatekeeper (Let It Die)

Kings Of Convenience - Know How (Riot On An Empty Street)

Cocorosie

Daar zijn we weer, na een heerlijk weekje in de zon...
Egypte was prachtig, maar helaas miste ik door deze vakantie wel Motel Mozaique, met naar mijn idee een van de beste line-ups uit de geschiedenis van het festival. Eén van de hoogtepunten van Mozaique is volgens velen het optreden van Cocorosie geweest. Deze eigenzinnige zusjes maken free-folk van de meest vervreemde soort, maar oh wat is het mooi. Laat je meeslepen door hun kinderlijke stemmetjes, bijzondere instrumentatie (van harp tot kinderspeelgoed) en prachtige liedjes en betreedt de sprookjeswereld die Cocorosie heet. Iedereen die dit tweetal nog niet eerder live heeft kunnen bewonderen, moet dit zeker aanstaande dinsdag in Paradiso gaan doen!

Cocorosie - Jesus Loves Me (Le Maison De La Reve)

Cocorosie - Noah's Ark (Noah's Ark)

Egypt here we come...

Vanaf morgen zit ik een weekje op een boot op de Nijl. Een weekje zonder werk, regen, maar dus ook een weekje zonder internet...
Een weekje dus zonder stukjes mijnerzijds, maar dat overleven jullie wel. Ik zal aan jullie denken, als ik na een lange dag archeologie m'n eerste biertje consumeer aan de bar van Isaac op onze Loveboat.
Ondertussen kunnen jullie je dan vermaken met Spider (Jane Herships), een singer/songwriter uit New York. Laat je meevoeren met haar fluisterstem en wie weet beleef ook jij die Midnight On The Nile.

Spider - Midnight On The Nile (The Way To Bitter Lake)

I'm going to Egypt for a week, see you in a while...

Lloyd I'm Ready To Be Broken

Begin juni verschijnt het nieuwe album van Camera Obscura, genaamd Lets Get Out Of This Country. Afgaand op de eerste single, Lloyd I'm Ready To Be Broken, die officeel op 15 mei uit zal komen (maar reeds volop circuleert op het internet) zou deze plaat zomaar één van de mooiste muzikale omlijstingen voor de komende zomer (de zon komt echt, ik ben er van overtuigd) kunnen gaan zijn. Ik kan niet wachten...

Camera Obscura - Lloyd I'm Ready To Be Broken (Lets Get Out Of This Country)

Cover van de week: Emmylou Harris & Beck

Er bestaan meerdere tribute-cd's ten behoeve van de veel te jong gestorven Gram Parsons. De kwaliteit van een dergelijk project valt of staat natuurlijk bij het niveau van de mensen die er aan meewerken. Met Return Of The Grievous Angel: A Tribute To Gram Parsons zit het wel snor qua personele beztting. Emmylou Harris zelf verleende medewerking aan het project (en zingt ook op een aantal van de liedjes mee) en wordt bijgestaan door een aantal grootheden uit de countrymuziek, zoals Gillian Welch en Wilco. De mooiste vertolkingen op het album zijn naar mijn mening het duet van Harris met Beck (Sin City) en Elvis Costello's prachtige versie van het nummer Sleepless Nights.

Beck & Emmylou Harris - Sin City (Return Of The Grievous Angel: A Tribute To Gram Parsons)

Gram Parsons - Sin City (The Gilded Palace Of Sin)

Elvis Costello - Sleepless Nights (Return Of The Grievous Angel: A Tribute To Gram Parsons)

Gram Parsons - Sleepless Nights (Sleepless Nights)

Calexico (2)

Afgelopen vrijdag was ik één van de gelukkigen die in studio Desmet de door 3 voor 12 georganiseerde showcase van Calexico mocht bezoeken. Vooraf speelde de ‘angst’ dat wellicht alleen nummers van het (relatief rustige) nieuwe album Garden Ruin gespeeld zouden worden, waarop de Zuid-Amerikaanse invloeden van het gezelschap een veel minder prominente rol innemen, maar die angst blijkt geheel ongergrond.

Al snel blijkt dat de met het laatste album ingeslagen album richting live (vooralsnog?) geen gevolgen heeft. Tijdens het optreden schallen de trompetten als vanouds, niet alleen bij de oudere maar ook bij de nieuwe nummers. Met het optreden van ruim een uur tonen de heren van Calexico dat ze het spelen nog niet verleerd zijn en met hun opzwepende ritmes krijgen ze de kleine zaal dan ook zonder moeite in hun greep. Met een goed opgebouwde set van oudere en nieuwe liedjes zorgt Calexico ervoor dat mijn weekeinde met een glimlach begint...

Calexico - Minas De Cobra (The Black Light)

Beluister hier het concert van afgelopen vrijdag in Desmet.

Lieve Franse Meisjes (17)

Vandaag maar weer eens een greep uit de oude doos, en wat voor één! Caroline, echte naam Ginette Lemieux (dus waarom in godsnaam geen Ginette, wat toch stukken beter klinkt) scoorde in 1967 een hitje met het heerlijke nummer Le Jeu Du Téléphone. Verder dan één enkel album (Fleur De Papier) is ze in de muziek helaas niet gekomen. Als de rest van die plaat net zo lekker is als Le Jeu Du Téléphone is het doodzonde dat er geen vervolg is gekomen...

Caroline - Le Jeu Du Téléphone (Fleur De Papier)

Psapp

Psapp maakt naar eigen zeggen elektro-akoestische liedjes en naar mijn idee doen ze dat erg goed. Dat hun subtiele beats, klikjes en andere opvallende geluidjes live soms (geheel zonder hun schuld overigens) kunnen verdwijnen in de geluidsmix ondervond ik enige tijd geleden al bij het enige concert dat ik tot op heden van ze bezocht. Gelukkig heb je daar thuis op de bank, of onderweg met de oordoppen in, totaal geen last van, zodat de muziek van het Engels duo wel goed tot z'n recht kan komen.
Volgende maand verschijnt het nieuwe album van Psapp, genaamd The Only Thing I Ever Wanted, dat gezien de liedjes dat ik er nu al van gehoord heb weer niet tegen zal vallen. Tot mijn verrassing kwam ik er vandaag ook nog achter dat de begintune van de (overigens erg leuke) ziekenhuisserie Grey's Anatomy eveneens een werkstukje van Psapp betreft. Des te meer reden om iedere dinsdagavond voor de buis te hangen...

Psapp - Hi (The Only Thing I Ever Wanted)

Psapp - King Of You (The Only Thing I Ever Wanted)

Psapp - Cosy In The Rocket (Grey's Anatomy OST)

Cover van de week: Nina Gordon

Covers zijn het interessantst en ook vaak het leukst als ze sterk afwijken van de originele versie. Als je de tekst herkent en mee kan zingen, maar het liedje toch niet goed kan plaatsen. Een mooi voorbeeld van een dergelijke cover is Straight Outta Compton door Nina Gordon. Haar zoete versie van het nummer lijkt in niets meer op de boze gangsterrap van Ice Cube en zijn maten van NWA (Niggaz With Attitude).
Nog nooit iemand zo lief zulke gewelddadige dingen horen zeggen. Gordons eigen werk is overigens wat al te zoet en overgeproduceerd en derhalve niet interessant, maar deze cover mag er zijn:

Nina Gordon - Straight Outta Compton

NWA - Straight Outta Compton (Straight Outta Compton)

Lieve Franse Meisjes (16)

Platen van lieve Franse Meisjes zijn niet altijd even makkelijk te verkrijgen, maar soms kom je ze op de raarste plaatsen tegen. Née Dans La Nature van Helena Noguerra had ik al heel lang digitaal, maar nog niet fysiek in mijn platenkast staan. Vorige week was ik in de Mediamarkt ter prijsvergelijking van nog aan te schaffen apparatuur. Aangezien ik daar toch was ook maar even wat cd-bakken doorgeploegd en wie kom ik tegen: Helena! Mijn dag was in een keer goed, want wat een heerlijke plaat is Née Dans La Nature toch. Helena is inmiddels haar volgende plaat al weer aan het afronden in de studio en naar verwachting zal het nieuwe album dit voorjaar gaan verschijnen.
Van de volgende liedjes wordt het vanzelf lente in je hoofd, dus de wachttijd valt enorm mee:

Helena Noguerra - Le Jardin Près De La Falaise (Née Dans La Nature)

Helena Noguerra - Je T'Aime Salaud (Née Dans La Nature)

The Return of the Rentals

The Rentals zijn terug! Matt Sharp heeft aangegeven dat het maken van een solo-album hem niet zo is bevallen (mij ook niet) en dat er een vervolg gaat komen op het laatste Rentals-album (Seven More Minutes) uit 1999. Hoe de band er qua bezetting uit komt te zien is nog niet bekend, het is in ieder geval de bedoeling nog dit jaar met een nieuw album op de proppen te komen en op de site wordt zelfs melding gemaakt van een (mogelijke) Europese tour. Ik kijk er nu al naar uit deze jeugdliefde wederom in de armen te kunnen sluiten...

The Rentals - Friends of P. (Return of...)

The Rentals - The Love I'm Searching For (Return of...)

Cover van de week: Petra Haden

Eind jaren negentig maakte Petra Haden deel uit van verschillende bands waar ik groot fan van was, zoals That Dog en The Rentals. Inmiddels heeft Haden een imposante lijst aan samenwerkingen (o.a. Beck, The Decemberists) op haar naam staan. In haar solowerk beperkt ze zich voornamelijk tot acapella-vertolkingen, waarvan het eindresultaat niet altijd even geslaagd is (haar debuut Imaginaryland verdween na één draaibeurt voorgoed in de kast). Gelukkig lijkt Haden haar draai in het genre uiteindelijk wel gevonden te hebben, wat recentelijk resulteerde in een aantal prachtige covers:

Petra Haden - God Only Knows (Beach Boys Cover)

Petra Haden - Thriller (Michael Jackson Cover)

Taxi, Taxi!

Taxi, Taxi! bestaat uit de tweelingzusjes Johanna en Miriam Berhan. Helaas is er slechts weinig bekend van deze 16-jarige Zweedse meisjes en valt er dus ook weinig te melden. Waarom dan toch noemen? Omdat het enige nummer dat tot op heden van ze bekend is (Old Big Trees) echt fantastisch klinkt. Een grote belofte voor de toekomst!

Taxi, Taxi! - Old Big Trees

En een solonummer van Johanna, dat recent verscheen op de compilatie Cowboys In Scandinavia; The New Folk Sounds from Northern Europe :

Johanna Berhan - To Hide This Way (Cowboys In Scandinavia; The New Folk Sounds from Northern Europe)

Lieve Franse Meisjes (15)

Bracht Camille vorig jaar al verreweg het mooiste Franstalige album van 2005 uit, dit jaar komt ze met nog veel meer moois: Live Au Trianon. Het album bevat, zoals de titel reeds doet vermoeden, een concertregistratie van de eigenzinnige Française. Naast de wat experimentelere stemexercities van het laatste album Le Fil, bevat het album tevens aardig wat nummers van het wat traditionelere Le Sac De Filles, waardoor Camille de aandacht goed weet vast te houden. Duidelijk is in ieder geval dat Camille's prachtige stem en magistrale liedjes ook live prima overeind blijven. Ik heb begrepen dat ze enkele optredens in Duitsland gaat verzorgen, wie weet zit er dan ook een Nederlands avontuurtje in...

Camille - La Jeune Fille Aux Cheveux Blancs (Live Au Trianon)

Camille - Paris (Live Au Trianon)

En hier zijn nog 2 nummers te vinden.

Cover van de week: The Little Willies

The Little Willies betreft een hobbyproject van Norah Jones en een viertal mannelijke New Yorkse muzikanten met een voorliefde voor klassieke country-liedjes. Hoewel het oorspronkelijk slechts bedoeld was als eenmalige actie, bleken de leden zo veel lol te beleven aan The Little Willies, dat al snel meer optredens volgden en nu dan ook een officieel album. Het titelloze album bevat een groot aantal coverversies van country-klassiekers van onder andere Willie Nelson, Townes van Zandt en Fred Rose.
De harmonieuze samenzang van Jones en Richard Julian is prachtig en zorgt ervoor dat het werk afwijkt van Jones' solowerk. De lol straalt duidelijk van de vertolkingen af en Jones laat zich in Willie Nelson's I Gotta get Drunk zelfs eens helemaal gaan en gromt en huilt zoals ze niet eerder deed.

The Little Willies - I Gotta Get Drunk (The Little Willies)

Willie Nelson - I Gotta Get Drunk (Crazy: The Demo Sessions)

The Little Willies - Roly Poly (The Little Willies)

Het origineel mag dan van Fred Rose zijn, nu we toch bezig zijn doen we Willie Nelson's versie er gewoon bij:

Willie Nelson - Roly Poly (Here's Willie Nelson)

Calexico

Met dank aan Thomas lag deze week de nieuwe plaat van Calexico al op m'n deurmat, hoewel deze pas volgende maand officieel wordt uitgebracht. Bij beluistering van Garden Ruin wordt al snel duidelijk dat de band een geheel nieuwe richting is opgeslagen. Joey Burns en John Convertino hebben dit keer een veel klassieker popalbum geproduceerd, waarop het karakteristieke Mariachi-geluid veel minder prominent aanwezig is en geen plaats meer is voor instrumentale nummers. Ook tekstueel valt een kentering waar te nemen, aangezien de liedjes nu meer hedendaagse thema's (o.a. religeus extremisme in Letter To Bowie Knife) behelzen, waardoor het album een politieke lading heeft meegekregen.

Even wennen is het wel, maar liedjes als Cruel, Deep Down en Yours And Mine zijn ontegenzeggelijk erg mooi. Op hun site geven ze het zelf al aan: 'It's not your average Calexico album, but then again, it never is with this band.' Het valt echter te hopen dat Calexico niet nog verder afdrijft van hun oorspronkelijke koers en de tompetten voorgoed vaarwel zegt...

Calexico - Yours And Mine (Garden Ruin)

Lieve Franse Meisjes (14)

Sommige Franse meisjes blijken uiteindelijk niet zo lief als ze aanvankelijk wel leken. Door haar racistisch getinte uitspraken en uithalen richting homoseksuelen blijft er weinig over van het begeerlijke imago van über-stoeipoes Brigitte Bardot. De inmiddels 71-jarige Parisienne mag dan wel een groot hart hebben voor dieren, voor een groot gedeelte van de mensheid is in datzelfde hart helaas geen plaats.

Wat overblijft zijn een aantal (qua seksualiteit baanbrekende) films en een verzameling alleraardigste muzikale werkjes. BB mag dan wel geen groots zangtalent en (gezien haar uitspraken) denkraam hebben, het klinkt allemaal wel verdomde lekker...

Brigitte Bardot - Ça Pourrait Changer

Cover van de week: Eels

Eind vorige maand verschenen een live-album en DVD van de laatste tour van Eels, getiteld With Strings, Live At Town Hall, waarop de liedjes van Mark Everett (a.k.a. E) in prachtige arrangementen te horen zijn. Gewapend met wandelstok en dikke sigaar werd ook het Utrechtse Vredenburg geheel plat gespeeld door de charismatische zanger en zijn begeleidingsband. De bijzondere sfeer van die avond in Vredenburg (en blijkbaar dus de gehele tour) is op het album goed weergegeven, waardoor dit live-album een interessante aanvulling is op het toch al niet geringe oeuvre van de band.
Inmiddels is bekend gemaakt dat Eels deze zomer wederom te zien zal zijn in Nederland, aangezien ze zullen verschijnen op Ahoy Open Air.

Naast de liedjes van Everett zelf bevat With Strings, Live At Town Hall ook een mooie cover van Bob Dylan:

Eels - Girl From The North County (With Strings, Live At Town Hall)

Bob Dylan - Girl From The North Country (The Freewheelin' Bob Dylan)

Songfestival

Op de een of andere manier zit ik elk jaar toch weer met een half oog naar het Eurovisie Songfestival te kijken. De nationale voorrondes zijn zo mogelijk nog minder interessant, maar ook gisteren heb ik toch weer flarden van het 'spektakel' meegekregen.
Het is echt opvallend hoe we het elke keer weer voor elkaar krijgen de meest beroerde acts af te vaardigen... De uitkomst van gisteravond is dat de dames van Treble ons gaan vertegenwoordigen met hun belachelijke babytaaltje, dus het daadwerkelijke festival zullen we wel niet gaan halen, hoewel dat dansje op de vleugel wellicht nog wat stemmen op zal leveren...

Wellicht kunnen we Sandra Kim (in het landsbelang) naturaliseren tot Nederlandse, de inburgeringscursus lijkt me in dit geval geen probleem.

Sandra Kim - J'Aime La Vie