Overal waar ik kijk staan positieve recensies over de tweede plaat van de Arctic Monkeys. Met Favourite Worst Nightmare zouden de jonge knapen zelfs hun overal geprezen debuut hebben overtroffen. Dat debuut vond ik wél leuk, maar dit tweede album wil me maar niet echt beklijven.
We zijn jammer genoeg weer teruggekeerd uit het zonnige Mexico. Moderne Mexicaanse muziek bleek niet te pruimen, maar opvallend genoeg hoorde je dat niet erg vaak. Wat je wel overal hoorde waren Bossa Nova versies van elke artiest die je je maar kunt bedenken. Liedjes van Guns N' Roses bleken echter de voorkeur te hebben, want zo'n beetje elk café, restaurant of strandtent was in het bezit van de Bossa N' Roses CD.
Persoonlijk heb ik niets met religie, maar het kan wel mooi zijn om te horen hoe andere mensen hun geloof belijden. Religie lijkt namelijk zowel het slechtste als het beste in mensen naar boven te halen. Op het ene vlak resulteert dat dan in oorlogen en op het andere in wonderschone liederen. Je hoeft in deze tijd rond Pasen maar de televisie aan te zetten en wordt weer geconfronteert met de prachtige aria's van Bach.
Ik heb het hier al eerder gehad over het album en een optreden, maar deze cover is zo leuk dat ik gewoon nog een keer aandacht aan Room Eleven besteed.
Geen waardige cover van de week en daarom ook niet gebracht in die categorie, maar wel aardig curieus. Bjork die op een optreden samen met Mattias Mimoun een behoorlijk melige versie van No Limits brengt.
Donderdag weer een avondje lekker dicht bij huis, waar The Long Blondes een avondje muzikaal vermaak in Tivoli De Helling kwamen verzorgen. Het Belgische voorafje Tripoli zorgt voor een prima begin van de avond. Terwijl zangeres Femke erg haar best doet de juiste moves te vinden om haar voorbeeld uit het hoofdprogramma te evenaren, brengt de band een aardig potje rockmuziek ten gehore. Een aardig en onaangekondigd voorafje waardoor de zaal langzaam vol begint te stromen en de stemming er (in ieder geval bij ons) al in begint te komen.
Vandaag van het heerlijke zonnetje genoten en een dagje naar de dierentuin gegaan. Lekker kijken naar de tijgers, terwijl de gloeiende zonnestralen mijn winterse zorgen doen vergeten. Op de terugweg kwam Psapp voorbij op de meegenomen mix-cd en je hoorde de tijgers bijna meezingen:
Mijn ziekte heeft me deze week in ieder geval nog iets opgeleverd: Husky Rescue. Aangezien ik mezelf en mijn lief (die de volgende dag natuurlijk gewoon moest werken) al zo'n beetje de hele nacht had wakkergehouden met mijn continue hoestbuien, heb ik uiteindelijk m'n bed maar verlaten om het restant van de nacht op de bank door te brengen.
