Cover van de week: Rilo Kiley

Deze week stond Lou Reed twee avonden in de HMH om daar een integrale vertolking van zijn klassieke plaat Berlin ten gehore te brengen. Als ik de kranten moet geloven was het erg mooi. Ik was er niet bij, want naast mooi was het vooral ook zeer prijzig.

Daarom thuis de plaat nog maar eens uit de kast gehaald en lekker op de bank zitten luisteren naar Reed en zijn duistere verhalen. Aangezien ik daarna in de stemming was meteen maar doorgegaan met The Velvet Underground. Het laatste nummer van hun gelijknamige plaat uit 1969 is het grappige, door Moe Tucker gezongen, After Hours. En nu wil het toeval dat ik daar een erg leuke cover van op de computer had staan van Rilo Kiley, dus ik dacht:

Rilo Kiley - After Hours (Velvet Underground cover)

The Velvet Underground - After Hours (The Velvet Underground)

Cornelius

Morgenavond staat geluidskunstenaar Cornelius in Paradiso. Wanneer je niet bang bent voor een beetje experimentele electronische muziek, kan ik je zeker aanraden om zijn show te gaan bekijken. Eerdere optredens die ik van de Japanner bezocht waren allemaal ware audiovisuele spektakelstukken en avonden om nooit meer te vergeten.

Voor wie liever thuis blijft en toch wat muziek van Cornelius mee wil pikken hier een nummer van zijn vorig jaar verschenen album Sensuous:

Cornelius - Fit Song (Sensuous)

Cover van de week: Colin Meloy

Allereerst mijn welgemeende excuses voor mijn lange afwezigheid. Ik had de laatste tijd ontzettend veel aan mijn hoofd, waaronder een tripje Rome, een verhuizing en werk, heel veel werk... Het blijft de komende tijd verschrikkelijk druk, maar ik zal mijn uiterste best doen regelmatig weer een stukje te laten verschijnen

Het is overigens erg leuk om te merken dat er in ieder geval mensen zitten te wachten tot ik uiteindelijk weer aan de slag ga, ik doe het blijkbaar in ieder geval niet voor niets...(of niemand).

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen, moest ik door ziekte helaas het concert missen dat The Decemberists eerder dit jaar in Amsterdam gaven. Gelukkig blijkt er voor mijn verscheurde ziel een herkansing te komen. Zaterdag 22 september zal de band namelijk nogmaals in Paradiso verschijnen om daar hun wonderschone liedjes alsnog in 2007 over mij uit te storten.

Voorprogramma van het door mij gemiste concert in februari was Lavender Diamond, waarvan Decemberists -voorman Colin Meloy hier een mooie cover speelt:

Colin Meloy - Oh No (Lavender Diamond Cover)

Lavender Diamond - Oh No

Cover van de week: Sufjan Stevens

Tribute-albums verworden vaak tot een ratjetoe aan stijlen en interpretaties, waardoor het album als geheel inconsistent en onluisterbaar wordt. Ook bij A Tribute To Joni Mitchell is dit jammer genoeg het geval. Gelukkig zijn de bijdragen van Elvis Costello, Bjork, Prince en Sufjan Stevens zó mooi, dat alle zwakke schakels worden vergeven. Een (half) waardig eerbetoon aan een eigenzinnige zangeres.

Sufjan Stevens - Free Man In Paris (A Tribute To Joni Mitchell)

Warm & Scratchy

De naam Adult Swim zal waarschijnlijk bij slechts weinig Nederlanders een belletje doen rinkelen. In de Verenigde Staten is Adult Swim namelijk het volwassen broertje van tekenfilmzender Cartoonnetwork.

Adult Swim beperkt zich echter niet tot de animatiewereld en heeft zich begin dit jaar ook op het muzikale vlak begeven door middel van een samenwerking met Hip-Hop label Devintive Jux, wat geleid heeft tot de gratis te dowloaden cd Definitive Swim.

Nu is Adult Swim onder de noemer Warm & Scratchy met een soortgelijk project gestart, waarbij de hip-hopacts zijn ingeruild voor aansprekende indiebandjes. Zo werken onder andere Broken Social Scene, TV On The Radio en Amusement Parks On Fire mee. Hoogtepunten van de (wederom gratis te downloaden) plaat zijn echer de bijdragen van The Raveonettes en The Good, The Bad & The Queen:

The Raveonettes - Dead Sound (Warm and Scratchy)

The Good, The Bad & The Queen - The Bunting Song (acoustic version) (Warm and Scratchy)

Download het gehele album (met artwork) hier.

Cover(s) van de week: Coverclub Neil Young

De Coverclub is een initiatief dat eind vorig jaar gestalte kreeg met een eerste (kerst)EP vol covers door Nederlandse bands. Daarna werd ons elk kwartaal een nieuwe (gratis te downloaden) thematische cover-EP beloofd, waarvan de tweede editie nu in het teken staat van Neil Young. Niet alle covers zijn even geslaagd, maar over het geheel genomen blijft het een leuk project:

1. Ponoka - Pocahontas

2. Audiotransparent - Old man

3. Leine - A man needs a maid

4. Moss - Cinnamon girl

5. The Gasoline Brothers - Ambulance blues

6. Silence is sexy - Southern man

Hoes voorkant (PDF)Hoes achterkant (PDF)

Cover van de week: Amy Winehouse

Een tijdje geleden stonden op deze plaats al de Arctic Monkeys, die met hun versie van You Know I'm No Good een hommage brachten aan Amy Winehouse. Nu zijn we drie weken verder en is de eer aan miss Winehouse met een cover van The Specials.

Het nummer Hey Little Rich Girl is overigens het B-kantje van de derde single van het album Back To Black, niet toevalligerwijs ook Back To Black geheten.

Amy Winehouse - Hey Little Rich Girl (The Specials Cover)

Cover van de week: Mark Ronson

Ik verfoei bandjes als Coldplay en Keane en heb dan ook getwijfeld of ik dit vandaag wel zou schrijven, maar soms gebeurt er iets met de nummers van deze bands waar ik echt van kan genieten (Zie bijvoorbeeld Lily Allen).

Mark Ronson heeft met zijn interpretatie van het nummer God Put A Smile On Your Face ook zo'n momentje veroorzaakt, waardoor ik vandaag al de hele middag swingend achter de computer zit:

Mark Ronson & The Daptone Horns - God Put A Smile On Your Face (Coldplay cover)

Dinosaur Jr.

Meestal is het prettig wanneer bands op de een of andere manier hun geluid of stijl na een aantal jaren of albums weten aan te passen om daarmee nieuwe spannende kanten van hun muziek te ontdekken. Soms is het echter ook heerlijk wanneer een band gewoon blijft zoals je hem altijd al herinnerde.

Natuurlijk valt er op het nieuwe album van Dinosaur Jr. niets nieuws te bespeuren. Maar wat kan het heerlijk zijn om een keertje terug te keren naar een favoriet uit je puberteit en daar weer onbezorgd van te genieten. Progressie? Who needs it?

Toen Dinosaur Jr. vorig jaar weer in oorspronkelijke bezetting ging touren ben ik niet gaan kijken, met enige spijt tot gevolg. Binnenkort treden ze weer op in Paradiso. We zijn allemaal een jaartje ouder (J. Mascis bovenal, zoek de tien verschillen met de foto hierboven) maar er zijn ongetwijfeld meer mensen die een nostalgisch avondje wel kunnen gebruiken. Meld je aan, dan draag ik mijn oude verwassen blauwe shirt (jaja, ik heb het nog steeds) en gaan we een avondje ouderwets rocken met deze oude dinosauriërs.

Dinosaur Jr. - Almost Ready (Beyond)

Cover van de week: Erika Stucky

Het is vandaag weer Koninginnedag en dus tijd voor een hommage aan onze vorstin door de Zwitsers/Amerikaanse jazz-zangeres Erika Stucky.

Vanmorgen nog lekker op de bank zitten kijken naar het bezoekje van de koningin aan Woudrichem (waar ik ben opgegroeid) en straks de stad in om in het zonnetje een feestje te vieren. Ik kan me een slechtere besteding van de maandag voorstellen.

Erika Stucky - Killer Queen (Queen Cover)

Feist: The Reminder

Het nieuwe (en inmiddels alweer het derde) album van Feist bevalt me wél heel erg goed. Na het succes van haar vorige album Let It Die en de langdurige tour die daarop volgde heeft het even geduurd voor we weer van een volwaardig nieuw album van Leslie Feist mochten verwelkomen. Natuurlijk verscheen tussendoor nog wel het zakkenvullertje Open Season, maar die miskleun wordt de Canadese vergeven, want met The Reminder is ze uiteindelijk toch met een waardige opvolger voor Let It Die uit haar kamer in Parijs tevoorschijn gekomen.

Met haar zo karakteristieke stem weet Feist wederom een vol album te boeien, ook al ligt het tempo op The Reminder een stuk lager dan op diens voorganger. Door op het juiste moment met uptempo nummers als I Feel It All en Past And Present te komen houdt Feist je echter scherp en wakker genoeg voor de betoverende kalme nummers die het album verder nog te bieden heeft.

Eén van mijn favoriete nummers van Let It Die was de Bee Gees cover Inside And Out en ook deze keer is Feist er weer in geslaagd een cover te vinden en zo naar haar hand te zetten dat hij perfect tussen haar eigen materiaal past. Ditmaal is Sea Lion Woman (bekend van Nina Simone), dat live ook al prachtig klonk, de kers op de toch al zo zoete taart:

Feist - Sea Lion Woman (The Reminder)

Feist - So Sorry (The Reminder)

Cover van de week: Arctic Monkeys

Overal waar ik kijk staan positieve recensies over de tweede plaat van de Arctic Monkeys. Met Favourite Worst Nightmare zouden de jonge knapen zelfs hun overal geprezen debuut hebben overtroffen. Dat debuut vond ik wél leuk, maar dit tweede album wil me maar niet echt beklijven.

Voornaamste ergernis (naast het feit dat ik de liedjes op deze plaat gewoon minder vind) is de manier waarop de stem van Alec Turner in de mix is weggewerkt. Echt doodzonde...

Vandaag vond ik een cover van You Know I'm No Good (van Amy Winehouse), dat me er weer van overtuigde waarom ik deze band in oorsprong zo leuk vind:

Arctic Monkeys - You Know I'm No Good (Amy Winehouse Cover)

Amy Winehouse - You Know I'm No Good (Back To Black)

Bossa N' Mexico

We zijn jammer genoeg weer teruggekeerd uit het zonnige Mexico. Moderne Mexicaanse muziek bleek niet te pruimen, maar opvallend genoeg hoorde je dat niet erg vaak. Wat je wel overal hoorde waren Bossa Nova versies van elke artiest die je je maar kunt bedenken. Liedjes van Guns N' Roses bleken echter de voorkeur te hebben, want zo'n beetje elk café, restaurant of strandtent was in het bezit van de Bossa N' Roses CD.

Grappig was ook het meisje dat elke avond in het restaurant tegenover ons hotel optrad en haar best deed zich zo hijgerig mogelijk door een groot aantal Bossa Nova covers te werken. Groot was onze verbazing toen ze zowaar ook nog enige Franse nummers uit haar hoge hoed wist te toveren, waarna ze eindigde met een slechte Vanessa Paradis-kopie van Walk On The Wild Side.

Vanessa Paradis - Walk On The Wild Side (Variations Sur Le Même T'Aime) (Velvet Underground Cover)

Ghetto Blaster Ltd. - November Rain (Bossa N' Roses) (Guns N' Roses Cover)

Mexico here we come!

Ik ga er een weekje tussenuit naar Mexico, tot de 19e!

I'm going to Mexico for a week, see you the 19th!

The Go-Betweens - Mexican Postcard

Jolie Holland - Mexican Blue

Iron and Wine - Jesus The Mexican Boy

Marissa Nadler - Mexican Summer

Bob Dylan - Hills Of Mexico

Patsy Cline - South Of The Border (Down Mexico Way)

Cover van de week: Prins, De Munnik & Den Tex

Donderdag bezocht ik in het Chassé-theater in Breda de liedjesvoorstelling van Kees Prins, Paul de Munnik en J.P. de Tex. Drie mannen met gitaar en piano die naast speciaal voor de voorstelling geschreven liedjes ook meerdere prachtige naar het Nederlands vertaalde covers vertolkten van nummers van onder andere Neil Young, Bob Dylan en Tom Waits.

Na afloop kocht ik ook de bijbehorende cd, om tot mijn spijt te constateren dat de mooiste covers van de avond hier niet op terecht zijn gekomen. Nu moeten we het doen met het nummer Lied Zonder Paard, vrij naar Horse With No Name van America.

Prins, De Munnik & Den Tex - Lied Zonder Paard (America Cover) (Op Weg Naar Huis)

America - Horse With No Name (America)

Sam Cooke

Persoonlijk heb ik niets met religie, maar het kan wel mooi zijn om te horen hoe andere mensen hun geloof belijden. Religie lijkt namelijk zowel het slechtste als het beste in mensen naar boven te halen. Op het ene vlak resulteert dat dan in oorlogen en op het andere in wonderschone liederen. Je hoeft in deze tijd rond Pasen maar de televisie aan te zetten en wordt weer geconfronteert met de prachtige aria's van Bach.

Bij het opruimen van mijn digitale muziekarchief vond ik een ander mooi voorbeeld van religieuze muziek van de allerhoogste plank:

Sam Cooke - Jesus Gave Me Water

Lieve Franse Meisjes (42)

Dat de liefde van lieve meisjes gevaarlijke wraakzuchtige moordenaars kan maken blijkt wel uit het liedje I'll Kill Her van het uit Parijs afkomstige SoKo. Eng wordt het echter nooit, want ik heb nog nooit iemand zo schattig horen zeggen dat ze iemand wil vermoorden.

Woensdag verschijnt een EP met nog meer leuke liedjes van dit heerlijke duo.

SoKo - I'll Kill Her (Not Sokute)

En bekijk hier de bewegende beelden.

Cover van de week: Room Eleven

Ik heb het hier al eerder gehad over het album en een optreden, maar deze cover is zo leuk dat ik gewoon nog een keer aandacht aan Room Eleven besteed.

Janne Schra en haar band hebben voor de nieuwe reclamecampagne van kledingzaak WE namelijk een nieuwe versie uitgebracht van het nummer Bitch. Met het origineel van Meridith Brooks heb ik werkelijk niets, maar Room Eleven heeft er haar eigen draai aan gegeven en het nummer geheel eigen gemaakt, zoals het een goede cover betaamt. Door de heerlijk ontspannen jazzy groove die het nummer heeft meegekregen lijkt het dan ook totaal niet meer op Brooks' schreeuwerige origineel.

En nu we dan toch reclame aan het maken zijn. Ga deze heerlijke Nederlandse bande in Godsnaam live bekijken, zeldzaam mooi!

Room Eleven - Bitch (Meridith Brooks Cover)

De clip (met de wereldberoemde tangodanser Juan Carlos Copes) bekijk je hier en de reclame van WE hier.

Zo moe

Ik ben moe, ontzettend moe....

Werken, werken en nog eens werken, waarna ik in bed in gedachten nog even lekker doorga.

En dat hoofd dat blijft maar werken, werken, werken...

Het werkt daar rond en nergens naartoe...

Zo moe, zo moe, zo moe!

Te moe om thuis nog iets te kunnen doen, te moe om vrolijk te kunnen zijn...

En dat hoofd dat blijft maar malen, malen, malen...

Het maalt daar rond en nergens naartoe...

Zo moe, zo moe, zo moe!

Met als gevolg een afgepeigerde kop, een fysieke gesteldheid van een bejaarde en gek genoeg kan ik dan juist daardoor óók weer niet goed slapen. Alsof je lichaam niet meer kan onstpannen: te moe...

En dat lijf dat wil maar slapen, slapen, slapen...

Maar dat is totaal vergeten hoe...

Zo moe, zo moe, zo moe!

Zelden een lied gehoord dat mijn huidige toestand zo minutieus weergeeft en dan ook nog door zó'n geweldige zanger:

Bram Vermeulen - Zo Moe (Vrije Tijd)

Cover van de week: Peter Bjorn & John

Peter Bjorn & John doen het heel wat beter met hun versie van Paul Simons Me And Julio Down By The Schoolyard. Dit Zweedse drietal werd vorig jaar met name bekend door hun hitje Young Folks, waarmee ik nog steeds zo'n beetje iedere ochtend wakker wordt aangezien Giel Beelen het veelvuldig gebruikt in de tien minuten radio die ik iedere dag luister.

Toevallig had ik ook nog een cover van Young Folks liggen, van een Japanner genaamd Shugo Tokumaru, dus die gooien we er ook gewoon bij. En omdat ik het zo'n lekker nummer blijf vinden ook nog maar eens de originele versie van Me And Julio:

Peter Bjorn & John - Me And Julio Down By The Schoolyard (Paul Simon Cover)

Peter Bjorn & John - Young Folks (Writer's Block)

Shugo Tokumaru - Young Folks (Peter Bjorn & John Cover)

Paul Simon - Me And Julio Down By The Schoolyard (Paul Simon)