Lieve Franse Meisjes (47)

Het is alweer een dikke week geleden dat ik het concert van Nouvelle Vague bezocht, maar door de drukte was het nog niet tot een verslagje gekomen. Vooraf vroegen wij ons nog af hoeveel en welke Franse zangeressen uiteindelijk het Amsterdamse podium zouden gaan betreden. Twee microfoons stonden uiteindelijk klaar, waarvan na het eerste nummer er al eentje bezet was door Melanie Pain. Jammer genoeg bleek al snel dat aan de andere microfoon geen frêle jongedame zou verschijnen, aangezien deze werd ingepikt door Gerald Toto. Helemaal jammer vond ik dan ook nog dat hij zo’n beetje het halve concert zou domineren (hoe goed zijn stem ook was), want daar was ik niet voor gekomen. Alle favorieten van de albums komen voorbij en de sfeer is ondanks de drukte (en hitte) goed. Wanneer mademoiselle Pain tijdens een extatische versie van Too Drunk To Fuck een fles wodka heeft verdeeld over de eerste rij en de band het podium na twee toegiften verlaat kan worden teruggekeken op een geslaagd avondje uit, dat wat mij betreft alleen nog wat meer Lieve Franse Meisjes had mogen bevatten.

Nouvelle Vague - Too Drunk To Fuck (Nouvelle Vague)

Jens Lekman - Night Falls Over Kortedala

Lang naar uitgekeken, ook al weer enige tijd in huis, maar gelukkig heeft Jens Lekman me wederom niet teleurgesteld. Wanneer je Night Falls Over Kortedala zou moeten typeren, is er maar één woord dat in aanmerking komt: Kitsch (met een hoofdletter K). Het hele album hangt van zoetsappige melodieën en deuntjes van fictieve jaren tachtig televisieseries aan elkaar. Dat klinkt negatief, maar zo is het niet bedoeld, want Night Falls Over Kortedala is werkelijk briljant. Over the top, maar briljant. Lekman croont en weer lekker op los over de meest triviale onderwerpen, ondersteund door eindeloze lagen strijkers en blazers. Mensen die na Friday Night At The Drive-In-Bingo nog niet overtuigd zijn hebben duidelijk geen gevoel voor smaak (a.k.a. Kitsch)

Jens Lekman – Friday Night At The Drive-In-Bingo (Night Falls Over Kortedala)
Jens Lekman – Kanske Ar Jag Kar I Dig (Night Falls Over Kortedala)

Lieve Franse Meisjes (46)

Vanavond staat Nouvelle Vague in het kader van Amsterdam Dance Event in de Amsterdamse Melkweg. Eindelijk weer eens Lieve Franse Meisjes in Nederland en dan moet ik blijkbaar nog gaan dansen ook. Daarom maar snel wat pasjes ingestudeerd. U herkent mij vanavond aan het volgende stijlvolle dansje:

Cover van de week: The Concretes

Iedereen heeft wel van die liedjes waarvan je in het openbaar nooit zou willen erkennen dat je stiekem wel eens meezingt als het op de radio voorbijkomt. Dat zoiets niet alleen ons simpele zielen gebeurt maar tevens de betere muzikanten van de wereld blijkt uit de compilatie Guilt By Association, waarop leuke indie-bandjes hun favoriete guilty pleasures ten gehore brengen. Wie had bijvoorbeeld gedacht ooit The Concretes een liedje van Take That te horen spelen?

The Concretes - Back For Good (Take That Cover) (Guilt By Association)

Leaf

Zo'n anderhalf jaar geleden bezocht ik min of meer bij toeval een concert van Leaf in de Oosterkade. Met name de mooie en krachtige stem van zangeres Annemarie is iets wat me daarvan is bijgebleven. Zo af en toe hoorde ik nog wel eens een nummertje voorbijkomen in een Utrechtse kroeg, maar echte aandacht had ik er na die mooie avond in mei 2006 niet meer aan besteed. Dat dat geheel onterecht was bleek toen ik gisteren wat zat te zappen en het nummer Wonder Woman langskwam op een muziekzender. Lekker vrolijk en onbezorgd, eigenlijk het perfecte liedje voor een mooie zonnige herfstdag!

Leaf - Wonder Woman

Tunng - Good Arrows

Het nieuwste (en derde) album van Tunng is al weer een tijdje verkrijgbaar en vorige week speelde dit folktronica-gezelschap in Amsterdam. Jammer genoeg was ik na een lange dag hard werken uiteindelijk te moe om te gaan, wat gezien de recensies die ik gelezen heb nou ook weer niet zo héél erg was. Geheel in strijd met mijn eerdere Tunng-concertervaringen zijn de kritieken die ik heb gelezen namelijk niet al te best. Gelukkig is er dan altijd nog de mogelijkheid om thuis de cdspeler aan te zetten en lekker weg te dromen bij de bezwerende stemmen en knisperende elektronische geluiden van Good Arrows. Een echte herfstplaat.

And now for something completely different: Vanmorgen kwam ik er achter dat mijn recensie van het optreden van Feist is afgedrukt in de Nieuwe Revu. Een leuke verrassing, met als beloning ook nog een nieuwe telefoon. Alleen jammer dat ik er een week te laat achter kom en het nummer inmiddels niet meer verkrijgbaar is in de winkel, maar hier is het bewijs...

Tunng - Bullets (Good Arrows)

Cover van de week: Kylie

Het Britse Radio 1 bestaat 40 jaar en dat wordt gevierd met een prachtige plaat vol met covers Radio 1 Established 1967. Uit elk van die veertig jaar popgeschiedenis is een lied gekozen dat door een bekende artiest van nu nieuw leven is ingeblazen. Ik heb nog niet alle veertig bewerkingen gehoord, maar wát ik tot nu toe gehoord heb klonk bijzonder goed. Wat dacht je bijvoorbeeld van de combinatie The Gossip/George Micheal (Careless Whisper) of de heren van Franz Ferdinand die met Girls Aloud in het achtergrondkoortje Sound And Vision van Bowie vertolken. Eén van de hoogtepunten is wat mij betreft ook deze heerlijk versie van Love Is The Drug van popdiva Kylie Minogue. Tevens een mooie gelegenheid de foto van Anton Corbijn te gebruiken die ooit de hal van mijn Amsterdams woning sierde. Deze week verschijnt de eerste speelfilm van Corbijn (Control) over het leven van Ian Curtis, zanger van de new wave-band Joy Division. Eindelijk weer eens een film wil die ik persé in de bioscoop wil gaan zien!

Kylie Minogue - Love Is The Drug (Roxy Music Cover)

Een moment geduld a.u.b.

Deze week is Mydatabus op het briljante idee gekomen hun gratis diensten per direct te beëindigen. Dit heeft als gevolg dat ik op zoek moet naar een goed alternatief voor het aanbieden van muziek via deze website. Mocht iemand een prettig alternatief weten houd ik mij natuurlijk van harte aangebevolen! Een moment geduld dus nog a.u.b.

Cover van de week: Ricky Koole

Ricky Koole en Leo Blokhuis gaan samen het land door met een mooi theaterprogramma vol vergeten liedjes, genaamd Harmonium. Nee, wees niet bang, Leo laat het zingen geheel over aan de lieftallige Ricky en gaat zelf slechts(?) mee voor de praatjes.

Enkele jaren gelden bracht Ricky (eveneens naar aanleiding van een theaterprogramma) ook al een cd uit vol met leuke covers (Who's Suzy) en daar is nu dus een vervolg op gekomen. Ook op deze nieuwe plaat klinkt het (gezien deze samples) allemaal weer erg lekker. Ik kan maar geen genoeg krijgen van die country-snik die ze keer op keer laat horen:

Ricky Koole - A Little Bit Lonesome (Kasey Chambers Cover) (Who's Suzy)

Ricky Koole - Drinkin' In My Sunday Dress (Maria Mc Kee Cover) (Who's Suzy)

The Decemberists live in Paradiso

Afgelopen februari moest ik wegens ziekte nog met veel pijn in mijn hart verstek laten gaan, maar zeven maanden later kon ik gelukkig alsnog in de herkansing: The Decemberists met The Crane Wife in Paradiso. En wát een geslaagde herkansing zou het worden. De liedjes van the Crane Wife blijken namelijk uitermate geschikt om live ten gehore te brengen.

De heren en dame van The Decemberists hebben er duidelijk zin in, Colin Meloy is prima bij stem (kippenvel bij o.a. Eli, The Barrow Boy), wederom een compleet andere setlist (o.a. met het betrekkelijk onbekende Shiny) en lol, erg veel lol. Wanneer Meloy en consorten na de chaotische maar prachtige afsluiter The Mariner's Revenge Song en bijna twee uur optreden het podium uiteindelijk verlaten, blijft een tot in de poriën verzadigd publiek achter.

The Decemberists - Shiny (5 Songs EP)

Cover van de week: Patti Smith

Dit weekend stond in het teken van een aantal mooie concertbezoeken. Met name het optreden van The Decemberists van afgelopen zaterdag in Paradiso was weer wonderschoon. Ik heb alleen nog niet de tijd gehad om daar rustig een stukje over te schrijven, dus dat zal later deze week volgen. Om de tijd te overbruggen alvast een mooie cover van Patti Smith:

Patti Smith - Here I Dreamt I Was An Architect (Decemberists Cover)

Feist live in de Melkweg

Vrijdagavond was na lange tijd een hernieuwde kennismaking met zowel de mooie stem van Feist als de zaal waarin ze speelde: de totaal verbouwde Melkweg Max. Na de verbouwing is de Max behoorlijk wat dieper geworden, met als resultaat dat de zaal rechthoekiger is geworden en een groot gedeelte van het publiek relatief ver van het podium staat. De extra bar en de extra grote toiletten zijn wat mij betreft echter een grote plus.

Jammer genoeg komt het geluid in de zaal alleen van voren en staat het volume ook wat aan de lage kant, waardoor je de prachtig zingende Leslie Feist met name tijdens de rustige nummers (waarvan laatste plaat The Reminder bol staat) soms gewoon te slecht kan horen. Wanneer na de cover van Fucked-up Kid (Broken Social Scene) de band weer op het podium verschijnt en er wat meer uptempo liedjes worden gespeeld komt de zaal uiteindelijk toch nog los, met als hoogtepunt van het concert het mooie Sea Lion Woman in de toegift.

De verbouwing van de Melkweg heeft qua drukte bij de garderobe helaas niets kunnen oplossen, maar gelukkig hadden wij geen haast en is wachten met een biertje in de hand nog altijd beter dan in de veel te drukke hal. Daar dacht de beveiliging echter anders over, waarna ze op het briljante plan kwamen als eerste de toiletten te sluiten. Het gevolg: een nog grotere chaos bij de garderobe en een horde mensen die elders op het Leidseplein een toilet moesten gaan zoeken. Chapeau voor deze organisatorische domper op een verder geslaagde avond!

Feist - Sea Lion Woman (The Reminder)

Lieve Franse Meisjes (45)

Tijdens mijn vakantie in het land der Lieve Franse Meisjes bezocht ik heel wat platenzaken. Naast een grote stapel nieuwe platen leverde me dat destijds ook een heerlijk voorproefje van het nieuwste album van Vanessa Paradis op, aangezien dit in de plaatselijke FNAC al ruim voor het verschijnen van het album te beluisteren viel.

Wat ik daar toen hoorde beviel me uitstekend en nu het album, genaamd Divinidylle, uiteindelijk daadwerkelijk is uitgebracht blijkt dat ik het destijds in de drukke platenzaak goed had gehoord. Divinidylle is namelijk exact de juiste benaming voor zulke goddelijk lekkere klanken. Vanaf het eerste (single Divine Idylle) tot en met het laatste nummer weet Vanessa Paradis je met haar hese stem in haar macht te houden, waardoor je aan het einde van de plaat eigenlijk maar één ding te doen staat: gewoon nog een keer op play drukken...

Vanessa Paradis - Divine Idylle (Divinidylle)

Vanessa Paradis - Chet Baker (Divinidylle)

Cover van de week: Dawn Landes

Dat het een week heeft geduurd voor er weer een stukje van mijn hand verscheen lag deze keer geheel bij mydatabus, waar een slimmerd bedacht had dat het vast niet erg zou zijn de uploadfunctie een weekje uit te schakelen. Inmiddels werkt alles weer naar behoren, dus kunnen gelukkig we weer aan de slag met onze wekelijkse coverrubriek.

Eerder plaatste ik al een Japanse versie van Young Folks, maar vandaag een (veel) mooie(re) bijdrage van Dawn Landes. Deze jongedame verbouwde Peter Bjorn & Johns nummer namelijk tot een kabbelend bluegrass beekje, compleet met oude vissersmannen aan de kant. Beluister het liedje en kijk daarna vooral ook deze video, zodat je kan vergelijken of de vissersmannen die je zelf bedacht hebt even aandoenlijk zijn als de echte.

Dawn Landes - Young Folks (Peter Bjorn & John Cover)

Leine

Gistermiddag bezochten wij de eerste halve finale van de Grote Prijs van Nederland voor singer/songwriters in de Ekko. Sommige acts waren leuk, andere niet echt, maar Leine stak er wat ons betreft met kop en schouders bovenuit.

Gelukkig vond een groot deel van de zaal dat ook en was de jury eveneens getroffen door de liedjes van deze jongedame uit Amsterdam. Eerder schreef ik al eens iets over de Coverclub, een initiatief waar ook deze mooie cover van Neil Young een voortvloeisel van is. Ik hoop dat we in de toekmost nog veel meer mooie dingen van Leine gaan horen!

Leine - A Man Needs A Maid (Neil Young Cover)

Cover van de week: Jens Lekman

Bij terugkomst in Nederland was het gelukkig niet alleen maar Britney wat de klok sloeg. Tot mijn vreugde bleek de nieuwe plaat van Jens Lekman namelijk bijna uit te komen, een moment waar ik al lang op had gewacht. Daarom heb ik de nieuwe plaat, genaamd Night Falls Over Kortedala, gelijk besteld bij Lekmans zus Annika in de webshop. Ik kan niet wachten tot hij eindelijk in de brievenbus zal liggen.

In de periode na het voltooien van zijn album (waarover later meer) heeft Jens Lekman overigens niet stilgezeten. Recent verscheen namelijk ook een tribute-EP met daarop vier covers van liedjes van Arthur Russell. Naast de cover van Lekman zijn hierop ook nog bijdragen te vinden van Vera November (a.k.a. Verity Susman van Electrelane), Taken By Trees en Joel Gibbs (The Hidden Cameras), wiens stem trouwens opvallende gelijkenissen vertoond met die van Russell.

Jens Lekman - A Little Lost (Four Songs By Arthur Russell)

Arhur Russell - A Little Lost (Another Thought)

It's Britney Bitch

Terug uit het warme zuiden en zo'n beetje het eerste liedje dat je hoort is van: Britney. Blijkbaar heeft ze haar slipjes weer gevonden, zich een nieuw kapsel aangemeten en is ze weer helemaal back in business, showbizz that is...

Haar duistere kant met kaalgeschoren hoofd en gestoorde trekjes moeten snel worden weggevaagd door uitgave van een nieuwe single (Gimme More), maar gelukkig hebben de chaoten van I'm From Barcelona een hilarisch lied over deze periode gemaakt opdat wij nooit zullen vergeten:

I'm From Barcelona - Britney

Britney Spears - Gimme More

Lieve Franse Meisjes (44)

Vannacht reis ik af naar het land waar de lieve Franse meisjes in het echt te bewonderen zijn. De komende 2 weken zal ik hier dan ook helaas niets nieuws te vinden zijn. Gelukkig is Isabelle le Doussal van de Prototypes sexy genoeg om die twee eenzame weken te vullen...

I'm going to France for two weeks, enjoy Isabelle le Doussal of the Prototypes in the meanwhile:

Protypes - Sexy

Kate Nash

Zoveel plannen, zoveel leuke muziek om nog over te schrijven, maar....helaas... slechts zó weinig tijd.

Zo is mijn geplande weekje tips voor Lowlands in het water gevallen, maar dat is nu ook weer niet zo heel erg aangezien ik er zelf toch niet zal zijn. Dan maar even kort: twee van de leukste concerten van dit jaar waren van Loney Dear en van Whitest Boy Alive. Zeker gaan bekijken dus!

Ook heel leuk maar (nog) niet live gezien en nu ook op Lowlands: Kate Nash. Veel vergeleken met Lily Allen (ook bekend via Myspace, ook Brits, ook meisje), niet hetzelfde maar wel behoorlijk vrolijkmakend. Lekkere meisjespop voor de zomer:

Kate Nash - Mouthwash (Made Of Bricks)

Kate Nash - Foundations (Made Of Bricks)

Dean & Britta

Het vorige album van Dean Wareham & Britta Phillips, genaamd L'Avventura, heb ik werkelijk grijsgedraaid en dan met name het prachtige Nightnurse. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik recent ontdekte dat de verschijning van hun tweede album Back Numbers compleet langs mij heen is gegaan.

Aangezien ik nu, een half jaar later, alsnog enorm geniet van deze plaat toch nog maar een stukje over Dean & Britta (hun achternamen zijn ze bij het opnemen van deze naam blijkbaar verloren). Het duo maakt liedjes in de beste traditie van brombeer en fluistermeisjes, zoals Lee Hazelwood & Nancy Sinatra en recenter Mark Lanegan & Isobel Campbell. Op dit nieuwe album staat trouwens een cover van een lied van de recent overleden grootmeester zelve (You Turn My Head Around). Dat nummer is overigens niet één van mijn favorieten van Back Numbers, aangezien de synthersizer hier naar mijn mening een te grote rol inneemt. Nee, geef mij die zoete luisterliedjes maar:

Dean & Britta - Say Goodnight (Back Numbers)

Dean & Britta - The Sun Is Still Sunny (Back Numbers)

Bekijk hier nog de clip van single Words You Used To Say en beluister hier nog meer liedjes van het album.

Cover van de week: Cat Power (2)

Ik heb de laatste tijd weinig gehad om achter de computer te gaan zitten en op zoek te gaan naar nieuwe covers op het internet, daarom maar eentje die al tijden op diezelfde computer te vinden was en een (bijzonder) eervolle vermelding waard is: Crazy door Cat Power.

Miss Marshall speelde tijdens haar tour met The Memphis Rythm Band vaak een prachtige cover van het grijsgedraaide liedje van Gnarls Barkley, zo ook in de Amsterdamse Paradiso. Deze cover van de week is echter opgenomen op een concert in Berlijn (november vorig jaar) en echt kippenvelmateriaal:

Cat Power - Crazy (Gnarls Barkley Cover)

Lieve Franse Meisjes (43)

Isobel Campbell is natuurlijk Schotse en geen Francaise, maar de Franse taalt schuwt zij gelukkig niet. Eerder al met haar (ex)bandleden van Belle & Sebastian en later ook op de (semi)solotour met The Gentle Waves. Mijn favoriere nummer van het eerste album van The Gentle Waves (Green Fields Of Foreverland) heet Evensong en groot was mijn blijdschap toen ik onlangs zag dat dit nummer destijds als b-kantje van de single Wheatershow in het Frans is verschenen.

Aangezien miss Campbell vanavond weer in het land is om samen met Mark Lanegan in Utrecht de Tivoli onveilig te maken, leek het me de uitgelezen kans dit nummer eens nader te promoten.

Mochten er trouwens nog mensen zijn die nog twijfelen of ze vanavond wel of niet moeten gaan kijken bij het concert, vergeet dan vooral mijn eerdere ervaring niet mee te wegen in uw beslissing. Het is een lieve meid, maar live hoef ik haar (na twee keer proberen) niet meer te horen/zien.

The Gentle Waves - Evensong (French Version)

Hier valt trouwens nog een aardige mix van B&S bandlid Chris te downloaden.

Billie The Vision & The Dancers

Van sommige bands word ik altijd vrolijk, ongeacht de stemming waarin ik verkeerde voordat ik een nummer van ze opzette. Billie The Vision & The Dancers is zo'n band. Ik ben dan ook ontzettend blij te kunnen melden dat het derde album van deze uitbundige Zweedse groep inmiddels het levenslicht heeft gezien.

Ook Where The Ocean Meets My Hand staat namelijk weer boordevol vrolijke noten en onzinnige teksten, dus ik heb al zo'n vermoeden wat mijn zomerplaat van 2007 zal gaan worden. Kers op de mierzoete taart is wat mij betreft het duet met Hello Saferide over een overdosis tv.

Daarnaast heeft het bonte gezelschap ook nog de aardige eigenschap om hun albums (gratis) digitaal beschikbaar te stellen via hun website, beperk je dus vooral niet tot dit ene album, maar luister bijvoorbeeld ook eens naar het magistrale debuut van deze Zweden genaamd I Was So Unpopular In School and Now They're Giving Me This Beautiful Bicycle.

Billie The Vision & The Dancers - I Saw You On TV (Where The Ocean Meets My Hand)

Billie The Vison & The Dancers (& Hello Saferide) - Overdosing With You (Where the Ocean Meets My Hand)

En download hier de rest van het album.

Return Of The Rentals (Part 2)

Vorig jaar berichtte ik al dat Matt Sharp weer de geest had gekregen en zijn solocarrière plaats liet maken voor een nieuwe episode in het bestaan van The Rentals. Ik ben dan ook blij dat ik nu kan zeggen dat het niet alleen bij woorden is gebleven en er eindelijk weer nieuwe liedjes van The Rentals zullen verschijnen. Om te beginnen komt er volgende maand een EP uit met de titel Last Litle Life, waarop naast 3 nieuwe liedjes ook een nieuwe versie van het oudere Sweetness And Tenderness terug te vinden valt. Een mooie opmaat naar het nieuwe album dat later dit jaar zou moeten gaan verschijnen!

The Rentals - Little Bit Of You In Everything (Last Little Life EP)

The Rentals - Life Without A Brain (Last Little Life EP)

Martin Solveig

Het is komkommertijd, dus vandaag iets lekker luchtigs om deze werkweek door te komen: Rejection van de Franse dj Martin Solveig. Ik zag de clip van dit liedje eerder deze week voorbijkomen op tv en was meteen verkocht.

Grappig clipje (met Martin zelf in de hoofdrol en tevens als regisseur), lekker vrolijk deuntje... je zou bijna denken dat het zomer is:

Martin Solveig - Rejection (So Far)

Cover van de week: Tindersticks

Vorige week plaatste ik een heerlijke cover van een Tom Waits-nummer door de bevallige Cibellle. Dat leidde er toe dat ik op mijn computer eens ging rondkijken of er niet nog meer moois naar aanleiding van het materiaal van Waits te vinden was, wat weer als gevolg had dat ik nu al een dikke week elke dag naar het nummer Mockin' Bird door de Tindersticks zit te luisteren.
Van de muziek van de Tindersticks krijg ik altijd een wat herfstig gevoel, maar dat sluit eigenlijk behoorlijk aan bij het weerbeeld van de afgelopen tijd. Jammer genoeg is er al heel lang niets muzikaals meer uit het gezelschap (als geheel) gekomen. Officieel zijn ze nooit uit elkaar gegaan, maar erg veel gebeurt er niet meer gezien (het ontbreken van) updates op hun site. Voorlopig dus maar genieten van deze cover:

Tindersticks - Mockin' Bird (Tom Waits Cover)

The Gossip

Zo af en toe kan het heerlijk opluchten om eens even lekker te schreeuwen. Al die frustraties eruit brullen, bij voorkeur begeleid door een beetje stevige muziek.

Nu kan Beth Ditto van The Gossip echt schreeuwen als de beste en stevige muziek ligt ook geheel in haar straatje. Wanneer Ditto haar keeltje openzet springen spontaan alle gloeilampen uit hun fittingen. Ook mijn arme Ipod bleek niet bestand tegen dit brute geweld en gaf na het uploaden van het nieuwste album van The Gossip (Standing In The Way Of Control) accuut de geest. Een armlastig getik van de interne harde schijf is het enige geluid wat het kleinood ooit nog voort zal brengen. En daar krijg ik dan weer extra zin van om te gaan schreeuwen:

Beth Ditto - Standing In The Way Of Control (Standing In The Way Of Control)

Beth Ditto - Jealous Girls (Standing In The Way Of Control)

Cover van de week: Cibelle

Eindelijk was het dit weekend een beetje zomer (hoewel het nu weer genadeloos hard regent) en bij zonneschijn hoort zomerse muziek. Cibelle heeft (vorig jaar alweer) met The Shine of Dried Electric Leaves zo'n heerlijke zwoele zomerplaat gemaakt, waarvan zelfs de houterigste Hollander los in de heupen wordt. Braziliaanse muziek gecombineerd met de knisperende folkinvloeden van Mike Lindsay (Tunng) en Devendra Banhart. Een niet alledaagse combinatie die wonderwel bijzonder goed blijkt te werken.

The Shine of Dried Electric Leaves bevat drie covers, waarvan Tom Waits' Green Grass mijn absolute favoriet is. Daarnaast bevatte een eerdere EP al een bijzondere vertolking van About A Girl. Als iedereen deze plaat gaat draaien moét de zon uiteindelijk wel weer door de wolken heen gaan breken.

Cibelle - Green Grass (Tom Waits Cover) (The Shine of Dried Electric Leaves)

Cibelle - About A Girl (Nirvana Cover) (About A Girl EP)

Amy is moe

Amy Winehouse had vanavond op het podium moeten staan op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam, maar net als op Pinkpop heeft ze op het laatste moment afgezegd. Arme Amy was blijkbaar te moe om op het vliegtuig te stappen.

Ter gelegendheid van North Sea Jazz is er een limited edition van haar album Back To Black uitgebracht met een bonuscd waarop Amy Winehouse te horen is tijdens haar nachtelijke optreden in Paradiso in februari van dat jaar. Jammer genoeg hebben slechts 6 van de 13 nummers van het concert de cd uiteindelijk gehaald. Gelukkig ben ik in het bezit van het gehele concert, zodat je hier nog twee extra liedjes kan downloaden, waaronder een versie van He Can Only Hold Her die halverwege transformeert in een mooie Lauryn Hill cover:

Amy Winehouse - He Can Only Hold Her / That Thing (Live In Paradiso Amsterdam)

Amy Winehouse - Me And Mr. Jones (Live In Paradiso Amsterdam)

Romance & Cigarettes

Gisteravond bekeek ik de film Romance & Cigarettes van John Turturro, waarin James Gandolfini (a.k.a Tony Soprano) valt voor de charmes van de wulpse Tula (gespeeld door de immer charmante Kate Winslet) en daardoor ruzie krijgt met zijn vrouw (Susan Sarandon). Niets bijzonders zou je op het eerste gezicht zeggen, ware het niet dat Turturro zijn acteurs om de haverklap vol overgave laat losbarsten in de meest weemoedige smartlappen.

Zo snikt Gandolfini zich samen met de vuilnismannen door A Man Without Love van Engelbert Humperdinck en begeleidt Christopher Walken het overspel van zijn vrouw met Tom Jones' Delilah. Daarnaast is de film doorspekt met prachtige oneliners en zit bomvol quotes en verwijzingen naar klassiekers uit de muziekgeschiedenis. Een verrassende film, voor wie eens wat anders wil zien dan doorsnee Hollywoodpulp.

Engelbert Humperdinck - A Man Without Love

Elvis Presly - Trouble

Vikki Carr - It Must Be Him

Lieve Franse Meisjes (42)

Het is al weer een aantal maanden geleden dat ik een Lief Frans Meisje besprak, maar ik hoop vandaag de draad weer op te pakken en vaker posts te besteden aan dit heerlijke fenomeen.

Om weer even warm te draaien een meisje waar ik eerder (in episode 4 en 15) al aandacht aan heb besteed (maar van kwaliteit kan je niet genoeg krijgen): Camille.

Jammer genoeg is er nog geen nieuws over een nieuw album van deze jongedame, maar gelukkig zit Camille niet stil. Zo vroeg Disney haar om een liedje voor de soundtrack van de nieuwe animatiefilm Ratatouille, met het prachtige Le Festin als eindrsultaat. Daarnaast heeft Camille ook de stem ingesproken van één van de karakters uit de film (Colette, in de originele versie vertolkt door Janeane Garofaldo en in Nederland door Terence Schreurs), zodat we volgende maand een goede reden hebben om tijdens onze vakantie in Frankrijk eens een bioscoop te gaan bezoeken in plaats van een kerk.

Camille - Le Festin

Cover van de week: Camera Obscura

Door mijn uitstapje naar Mexico heb ik ze helaas nog steeds niet live gezien, maar dat betekent niet dat ik het Schotse gezelschap Camera Obscura niet meer in de gaten hou. Op de vinylversie van hun laatste single (al weer een tijdje uit, maar à la) Tears For Affairs stond bijvoorbeeld een alleraardigste Abba-cover. Nu maar weer hopen dat ze ons kikkerlandje snel weer eens aan zullen doen!

Camera Obscura - Super Trooper (Abba Cover)

Werchter

Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst in 11 jaar als betalend bezoeker naar een groot festival gegaan. Normaal gesproken vermijd ik dit soort massale bijeenkomsten en ga ik liever naar een concert in een klein achterafzaaltje, maar een mens moet soms zijn principes aan de kant durven zetten.

Zo stond ik vrijdag dus in de plensregen, met mijn gympen in de modder op een uitverkocht Werchter. De sfeer bleek echter prima en na het consumeren van wat alcoholische drankjes bleek ook de regen best te trotseren. Daarnaast was er een alleraardigst programma, waarvan de hoogtepunten wat mij betreft de optredens van Lily Allen, Admiral Freebee en natuurlijk Pearl Jam waren.

Lily Allen had het duidelijk meer naar haar zin dan afgelopen jaar in Paradiso en gaf een show weg waar iedereen bijzonder vrolijk van werd, inclusief de covers die ze in Amsterdam achterwege liet. Na afsluiters Heart Of Glass en Alfie verontschuldigde ze zich nog voor haar slechte stem en het feit dat ze te veel gedronken had, maar daar hadden wij (deze keer) niets van gemerkt.

Admiral Freebee speelde natuurlijk een thuiswedstrijd en wist dit ook ten volste uit te buiten met een spetterende rockshow met een uitzinnig publiek als gevolg. Publiekslievelingen Get Out Of town, Oh Darkness en The Worst Is Yet To Come werden uit volle borst meegebrald, ondergetekende incluis.

Afsluiter Pearl Jam was de band waar zo'n beetje iedereen de hele dag naar uit had gekeken. Eerder op de dag was Eddie Vedder al onverwachts op het hoofdpodium verschenen om een liedje mee te zingen met Kings Of Leon, maar toen de band uit Seattle uiteindelijk zelf het voortouw nam en een set met heel veel klassiekers ten gehore bracht, was de dag pas echt goed. Een perfecte afsluiter van een lange, natte festivaldag.

Lily Allen - Heart Of Glass (Blondie Cover)

Blondie feat. Lily Allen - Heart Of Glass (Live on the Today Show)

En bekijk hier de clip van Lily en Mark Ronson en hun versie van Oh My God

Cover van de week: Rilo Kiley

Deze week stond Lou Reed twee avonden in de HMH om daar een integrale vertolking van zijn klassieke plaat Berlin ten gehore te brengen. Als ik de kranten moet geloven was het erg mooi. Ik was er niet bij, want naast mooi was het vooral ook zeer prijzig.

Daarom thuis de plaat nog maar eens uit de kast gehaald en lekker op de bank zitten luisteren naar Reed en zijn duistere verhalen. Aangezien ik daarna in de stemming was meteen maar doorgegaan met The Velvet Underground. Het laatste nummer van hun gelijknamige plaat uit 1969 is het grappige, door Moe Tucker gezongen, After Hours. En nu wil het toeval dat ik daar een erg leuke cover van op de computer had staan van Rilo Kiley, dus ik dacht:

Rilo Kiley - After Hours (Velvet Underground cover)

The Velvet Underground - After Hours (The Velvet Underground)

Cornelius

Morgenavond staat geluidskunstenaar Cornelius in Paradiso. Wanneer je niet bang bent voor een beetje experimentele electronische muziek, kan ik je zeker aanraden om zijn show te gaan bekijken. Eerdere optredens die ik van de Japanner bezocht waren allemaal ware audiovisuele spektakelstukken en avonden om nooit meer te vergeten.

Voor wie liever thuis blijft en toch wat muziek van Cornelius mee wil pikken hier een nummer van zijn vorig jaar verschenen album Sensuous:

Cornelius - Fit Song (Sensuous)

Cover van de week: Colin Meloy

Allereerst mijn welgemeende excuses voor mijn lange afwezigheid. Ik had de laatste tijd ontzettend veel aan mijn hoofd, waaronder een tripje Rome, een verhuizing en werk, heel veel werk... Het blijft de komende tijd verschrikkelijk druk, maar ik zal mijn uiterste best doen regelmatig weer een stukje te laten verschijnen

Het is overigens erg leuk om te merken dat er in ieder geval mensen zitten te wachten tot ik uiteindelijk weer aan de slag ga, ik doe het blijkbaar in ieder geval niet voor niets...(of niemand).

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen, moest ik door ziekte helaas het concert missen dat The Decemberists eerder dit jaar in Amsterdam gaven. Gelukkig blijkt er voor mijn verscheurde ziel een herkansing te komen. Zaterdag 22 september zal de band namelijk nogmaals in Paradiso verschijnen om daar hun wonderschone liedjes alsnog in 2007 over mij uit te storten.

Voorprogramma van het door mij gemiste concert in februari was Lavender Diamond, waarvan Decemberists -voorman Colin Meloy hier een mooie cover speelt:

Colin Meloy - Oh No (Lavender Diamond Cover)

Lavender Diamond - Oh No

Cover van de week: Sufjan Stevens

Tribute-albums verworden vaak tot een ratjetoe aan stijlen en interpretaties, waardoor het album als geheel inconsistent en onluisterbaar wordt. Ook bij A Tribute To Joni Mitchell is dit jammer genoeg het geval. Gelukkig zijn de bijdragen van Elvis Costello, Bjork, Prince en Sufjan Stevens zó mooi, dat alle zwakke schakels worden vergeven. Een (half) waardig eerbetoon aan een eigenzinnige zangeres.

Sufjan Stevens - Free Man In Paris (A Tribute To Joni Mitchell)

Warm & Scratchy

De naam Adult Swim zal waarschijnlijk bij slechts weinig Nederlanders een belletje doen rinkelen. In de Verenigde Staten is Adult Swim namelijk het volwassen broertje van tekenfilmzender Cartoonnetwork.

Adult Swim beperkt zich echter niet tot de animatiewereld en heeft zich begin dit jaar ook op het muzikale vlak begeven door middel van een samenwerking met Hip-Hop label Devintive Jux, wat geleid heeft tot de gratis te dowloaden cd Definitive Swim.

Nu is Adult Swim onder de noemer Warm & Scratchy met een soortgelijk project gestart, waarbij de hip-hopacts zijn ingeruild voor aansprekende indiebandjes. Zo werken onder andere Broken Social Scene, TV On The Radio en Amusement Parks On Fire mee. Hoogtepunten van de (wederom gratis te downloaden) plaat zijn echer de bijdragen van The Raveonettes en The Good, The Bad & The Queen:

The Raveonettes - Dead Sound (Warm and Scratchy)

The Good, The Bad & The Queen - The Bunting Song (acoustic version) (Warm and Scratchy)

Download het gehele album (met artwork) hier.

Cover(s) van de week: Coverclub Neil Young

De Coverclub is een initiatief dat eind vorig jaar gestalte kreeg met een eerste (kerst)EP vol covers door Nederlandse bands. Daarna werd ons elk kwartaal een nieuwe (gratis te downloaden) thematische cover-EP beloofd, waarvan de tweede editie nu in het teken staat van Neil Young. Niet alle covers zijn even geslaagd, maar over het geheel genomen blijft het een leuk project:

1. Ponoka - Pocahontas

2. Audiotransparent - Old man

3. Leine - A man needs a maid

4. Moss - Cinnamon girl

5. The Gasoline Brothers - Ambulance blues

6. Silence is sexy - Southern man

Hoes voorkant (PDF)Hoes achterkant (PDF)

Cover van de week: Amy Winehouse

Een tijdje geleden stonden op deze plaats al de Arctic Monkeys, die met hun versie van You Know I'm No Good een hommage brachten aan Amy Winehouse. Nu zijn we drie weken verder en is de eer aan miss Winehouse met een cover van The Specials.

Het nummer Hey Little Rich Girl is overigens het B-kantje van de derde single van het album Back To Black, niet toevalligerwijs ook Back To Black geheten.

Amy Winehouse - Hey Little Rich Girl (The Specials Cover)

Cover van de week: Mark Ronson

Ik verfoei bandjes als Coldplay en Keane en heb dan ook getwijfeld of ik dit vandaag wel zou schrijven, maar soms gebeurt er iets met de nummers van deze bands waar ik echt van kan genieten (Zie bijvoorbeeld Lily Allen).

Mark Ronson heeft met zijn interpretatie van het nummer God Put A Smile On Your Face ook zo'n momentje veroorzaakt, waardoor ik vandaag al de hele middag swingend achter de computer zit:

Mark Ronson & The Daptone Horns - God Put A Smile On Your Face (Coldplay cover)

Dinosaur Jr.

Meestal is het prettig wanneer bands op de een of andere manier hun geluid of stijl na een aantal jaren of albums weten aan te passen om daarmee nieuwe spannende kanten van hun muziek te ontdekken. Soms is het echter ook heerlijk wanneer een band gewoon blijft zoals je hem altijd al herinnerde.

Natuurlijk valt er op het nieuwe album van Dinosaur Jr. niets nieuws te bespeuren. Maar wat kan het heerlijk zijn om een keertje terug te keren naar een favoriet uit je puberteit en daar weer onbezorgd van te genieten. Progressie? Who needs it?

Toen Dinosaur Jr. vorig jaar weer in oorspronkelijke bezetting ging touren ben ik niet gaan kijken, met enige spijt tot gevolg. Binnenkort treden ze weer op in Paradiso. We zijn allemaal een jaartje ouder (J. Mascis bovenal, zoek de tien verschillen met de foto hierboven) maar er zijn ongetwijfeld meer mensen die een nostalgisch avondje wel kunnen gebruiken. Meld je aan, dan draag ik mijn oude verwassen blauwe shirt (jaja, ik heb het nog steeds) en gaan we een avondje ouderwets rocken met deze oude dinosauriërs.

Dinosaur Jr. - Almost Ready (Beyond)

Cover van de week: Erika Stucky

Het is vandaag weer Koninginnedag en dus tijd voor een hommage aan onze vorstin door de Zwitsers/Amerikaanse jazz-zangeres Erika Stucky.

Vanmorgen nog lekker op de bank zitten kijken naar het bezoekje van de koningin aan Woudrichem (waar ik ben opgegroeid) en straks de stad in om in het zonnetje een feestje te vieren. Ik kan me een slechtere besteding van de maandag voorstellen.

Erika Stucky - Killer Queen (Queen Cover)

Feist: The Reminder

Het nieuwe (en inmiddels alweer het derde) album van Feist bevalt me wél heel erg goed. Na het succes van haar vorige album Let It Die en de langdurige tour die daarop volgde heeft het even geduurd voor we weer van een volwaardig nieuw album van Leslie Feist mochten verwelkomen. Natuurlijk verscheen tussendoor nog wel het zakkenvullertje Open Season, maar die miskleun wordt de Canadese vergeven, want met The Reminder is ze uiteindelijk toch met een waardige opvolger voor Let It Die uit haar kamer in Parijs tevoorschijn gekomen.

Met haar zo karakteristieke stem weet Feist wederom een vol album te boeien, ook al ligt het tempo op The Reminder een stuk lager dan op diens voorganger. Door op het juiste moment met uptempo nummers als I Feel It All en Past And Present te komen houdt Feist je echter scherp en wakker genoeg voor de betoverende kalme nummers die het album verder nog te bieden heeft.

Eén van mijn favoriete nummers van Let It Die was de Bee Gees cover Inside And Out en ook deze keer is Feist er weer in geslaagd een cover te vinden en zo naar haar hand te zetten dat hij perfect tussen haar eigen materiaal past. Ditmaal is Sea Lion Woman (bekend van Nina Simone), dat live ook al prachtig klonk, de kers op de toch al zo zoete taart:

Feist - Sea Lion Woman (The Reminder)

Feist - So Sorry (The Reminder)

Cover van de week: Arctic Monkeys

Overal waar ik kijk staan positieve recensies over de tweede plaat van de Arctic Monkeys. Met Favourite Worst Nightmare zouden de jonge knapen zelfs hun overal geprezen debuut hebben overtroffen. Dat debuut vond ik wél leuk, maar dit tweede album wil me maar niet echt beklijven.

Voornaamste ergernis (naast het feit dat ik de liedjes op deze plaat gewoon minder vind) is de manier waarop de stem van Alec Turner in de mix is weggewerkt. Echt doodzonde...

Vandaag vond ik een cover van You Know I'm No Good (van Amy Winehouse), dat me er weer van overtuigde waarom ik deze band in oorsprong zo leuk vind:

Arctic Monkeys - You Know I'm No Good (Amy Winehouse Cover)

Amy Winehouse - You Know I'm No Good (Back To Black)

Bossa N' Mexico

We zijn jammer genoeg weer teruggekeerd uit het zonnige Mexico. Moderne Mexicaanse muziek bleek niet te pruimen, maar opvallend genoeg hoorde je dat niet erg vaak. Wat je wel overal hoorde waren Bossa Nova versies van elke artiest die je je maar kunt bedenken. Liedjes van Guns N' Roses bleken echter de voorkeur te hebben, want zo'n beetje elk café, restaurant of strandtent was in het bezit van de Bossa N' Roses CD.

Grappig was ook het meisje dat elke avond in het restaurant tegenover ons hotel optrad en haar best deed zich zo hijgerig mogelijk door een groot aantal Bossa Nova covers te werken. Groot was onze verbazing toen ze zowaar ook nog enige Franse nummers uit haar hoge hoed wist te toveren, waarna ze eindigde met een slechte Vanessa Paradis-kopie van Walk On The Wild Side.

Vanessa Paradis - Walk On The Wild Side (Variations Sur Le Même T'Aime) (Velvet Underground Cover)

Ghetto Blaster Ltd. - November Rain (Bossa N' Roses) (Guns N' Roses Cover)

Mexico here we come!

Ik ga er een weekje tussenuit naar Mexico, tot de 19e!

I'm going to Mexico for a week, see you the 19th!

The Go-Betweens - Mexican Postcard

Jolie Holland - Mexican Blue

Iron and Wine - Jesus The Mexican Boy

Marissa Nadler - Mexican Summer

Bob Dylan - Hills Of Mexico

Patsy Cline - South Of The Border (Down Mexico Way)

Cover van de week: Prins, De Munnik & Den Tex

Donderdag bezocht ik in het Chassé-theater in Breda de liedjesvoorstelling van Kees Prins, Paul de Munnik en J.P. de Tex. Drie mannen met gitaar en piano die naast speciaal voor de voorstelling geschreven liedjes ook meerdere prachtige naar het Nederlands vertaalde covers vertolkten van nummers van onder andere Neil Young, Bob Dylan en Tom Waits.

Na afloop kocht ik ook de bijbehorende cd, om tot mijn spijt te constateren dat de mooiste covers van de avond hier niet op terecht zijn gekomen. Nu moeten we het doen met het nummer Lied Zonder Paard, vrij naar Horse With No Name van America.

Prins, De Munnik & Den Tex - Lied Zonder Paard (America Cover) (Op Weg Naar Huis)

America - Horse With No Name (America)

Sam Cooke

Persoonlijk heb ik niets met religie, maar het kan wel mooi zijn om te horen hoe andere mensen hun geloof belijden. Religie lijkt namelijk zowel het slechtste als het beste in mensen naar boven te halen. Op het ene vlak resulteert dat dan in oorlogen en op het andere in wonderschone liederen. Je hoeft in deze tijd rond Pasen maar de televisie aan te zetten en wordt weer geconfronteert met de prachtige aria's van Bach.

Bij het opruimen van mijn digitale muziekarchief vond ik een ander mooi voorbeeld van religieuze muziek van de allerhoogste plank:

Sam Cooke - Jesus Gave Me Water

Lieve Franse Meisjes (42)

Dat de liefde van lieve meisjes gevaarlijke wraakzuchtige moordenaars kan maken blijkt wel uit het liedje I'll Kill Her van het uit Parijs afkomstige SoKo. Eng wordt het echter nooit, want ik heb nog nooit iemand zo schattig horen zeggen dat ze iemand wil vermoorden.

Woensdag verschijnt een EP met nog meer leuke liedjes van dit heerlijke duo.

SoKo - I'll Kill Her (Not Sokute)

En bekijk hier de bewegende beelden.

Cover van de week: Room Eleven

Ik heb het hier al eerder gehad over het album en een optreden, maar deze cover is zo leuk dat ik gewoon nog een keer aandacht aan Room Eleven besteed.

Janne Schra en haar band hebben voor de nieuwe reclamecampagne van kledingzaak WE namelijk een nieuwe versie uitgebracht van het nummer Bitch. Met het origineel van Meridith Brooks heb ik werkelijk niets, maar Room Eleven heeft er haar eigen draai aan gegeven en het nummer geheel eigen gemaakt, zoals het een goede cover betaamt. Door de heerlijk ontspannen jazzy groove die het nummer heeft meegekregen lijkt het dan ook totaal niet meer op Brooks' schreeuwerige origineel.

En nu we dan toch reclame aan het maken zijn. Ga deze heerlijke Nederlandse bande in Godsnaam live bekijken, zeldzaam mooi!

Room Eleven - Bitch (Meridith Brooks Cover)

De clip (met de wereldberoemde tangodanser Juan Carlos Copes) bekijk je hier en de reclame van WE hier.